شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧٥ - ١٠/ ٨ دعاى روايت شده از امام عسكرى(ع)

١٠/ ٧ دعاى روايت شده از امام جواد (ع)

٨٥٧. امام جواد عليه السلام: هنگامى كه نماز واجبى را به پايان بردى، بگو: «خشنودم كه خداوند، پروردگارم و محمّد، پيامبرم و اسلام، دينم و قرآن، كتابم و فلان و فلان، امامانم هستند.! خدايا وليّت، فلانى، را از پيش رو و پشت سر و راست و چپ و بالا و پايين حفظ بفرما و بر عمرش بيفزا و او را قيام كننده به امرت و يارى دهنده دينت قرار ده و آنچه را دوست دارد و چشمش به آن روشن مى‌شود، در حقّ خودش، فرزندانش، خانواده و دارايى‌اش و در باره پيروان و دشمنانش، به او بنماى و از او به دشمنانش آن را نشان بده كه از آن مى‌هراسند و از آنان چيزى به او بنماى كه دوست مى‌دارد و چشمش به آن روشن مى‌شود و سينه‌هاى ما و سينه افراد باايمان را شفا بده.

١٠/ ٨ دعاى روايت شده از امام عسكرى (ع)

٨٥٨. فلاح السائل‌- به نقل از احمد بن عبد اللَّه بن خانِبَه، در نوشته‌اى كه به امام عسكرى عليه السلام عرضه شد و ايشان آن را تأييد كردند-: در دعاى پس از پايان نماز مى‌گويى: «خدايا! براى تو نماز خواندم و از تو درخواست كردم و حال نماز و دعايم را مى‌دانى از:

كاستى و شتاب و از ياد بردن و غفلت و كسالت و سستى و فراموشى و حالت جلوگيرى [از پيشاب و مدفوع‌] و ريا و خودنمايى و دودلى و انديشيدن [به غير خدا] و شك و دل‌مشغولى و زشتى و نگاه‌هاى غافل كننده از برپايى فريضه‌هايت.

پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و به جاى كاستى‌هايش، كمال و به جاى شتابم، درنگ و آرام گرفتن، و به جاى از ياد بردنم، بيدارى و به جاى غفلتم، تذكّر و به جاى كسالتم، نشاط و به جاى سستى‌ام، قدرت و به جاى فراموشى‌ام، حفظ و به جاى حالت جلوگيرى‌ام، مواظبت و به جاى ريايم، اخلاص و به جاى خودنمايى‌ام، پوشيدگى و به جاى دودلى‌ام، روشنى و به جاى اشتغال فكرى‌ام، خشوع و به جاى‌