شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٥٤ - ٨ قصر نماز در سفر

٧. نشستن پس از سجده دوم‌

فقهاى شيعه در ركعاتى كه فاقد تشهّدند، نشستن پس از سر برداشتن از سجده دوم را، كه اصطلاحاً «جلسه استراحت» مى‌نامند، به استناد رواياتى از امامان اهل بيت عليهم السلام، واجب و يا لازم الاحتياط مى‌دانند.[١] چنان كه در مبحث پيشين بيان گرديد، آموزه‌ها و سنّت‌هاى اهل بيت عليهم السلام، از مطمئن‌ترين راه‌هاى كشف آموزه‌ها و سيره رسول خدا صلى الله عليه و آله هستند. بنا بر اين، با توجّه به تأكيد امامان اهل بيت عليهم السلام بر جلسه استراحت، مى‌توان نماز پيامبر صلى الله عليه و آله را مشتمل بر اين جزء به شمار آورد. جالب، اين كه اهل سنّت، خود روايت كرده‌اند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در نمازش، جلسه استراحت را رعايت مى‌كرده؛[٢] ليكن در عين حال، غالب فقيهانشان بِدان فتوا نداده، و در نتيجه بعد از سجده دوم، بدون مكث بر مى‌خيزند.

٨. قصر نماز در سفر

اهل سنّت و شيعه، رواياتى نقل كرده‌اند كه بيانگر آن اند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در سفر نمازهاى چهارركعتى را به قصر مى‌خوانده است. دو روايت زير، از آن جمله اند.

نخست، از سلمان نقل شده كه مى‌گويد:

فُرِضَتِ الصَّلاةُ رَكعَتَينِ رَكعَتَينِ، فَصَلّاها رَسولُ اللَّه صلى الله عليه و آله بِمَكَّة حَتّى‌ قَدِمَ المَدينَةَ و صَلّاها بِالمَدينَةِ ما شاءَ اللَّهُ و زيدَ فى صَلاةِ الحَضَرِ رَكعَتَينِ وتُرِكَتِ الصَّلاةُ فىِ السَّفَرِ عَلى‌ حالِها.[٣]

نماز به صورتِ دو ركعت دو ركعت واجب شد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مكّه چنين نماز خواند تا آن كه به مدينه آمد و در مدينه، آن گونه كه خدا خواست، نماز گزارد، به اين شكل كه به نماز در وطن، دو ركعت افزود و نماز در سفر را به حال خود، رها كرد.

[١]. ر. ك: العروة الوثقى: ج ٢ ص ٥٧٦.

[٢]. ر. ك: ج ١/ ح ٥٩٤.

[٣]. مجمع الزوائد: ج ٢ ص ٣٦٠.