شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧١٣ - ١٣/ ١ به تأخير انداختن نماز

٩٩٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به زودى، فرمان‌روايانى خواهيد داشت كه نماز را از اوّل وقت به تأخير مى‌اندازند و آن را در آخرين فرصتش به جاى مى‌آورند. پس هر گاه ايشان را ديديد كه چنين مى‌كنند، نماز را در وقتش بخوانيد و نمازتان را با آنان، نافله قرار دهيد.

٩٩٨. امام باقر عليه السلام: در دوران پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، مؤمنى فقير و به شدّت نيازمند از اهل صُفّه بود كه در همه وقت‌هاى نماز، همراه پيامبر خدا بود و هيچ يك از نمازها را از دست نمى‌داد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز براى او دل مى‌سوزاند و به نيازمندى و به بى كسى‌اش مى‌نگريست و مى‌فرمود: «اى سعد! اگر چيزى به دستم برسد، تو را بى‌نياز مى‌كنم».

مدّتى به درازا كشيد و چيزى به دست ايشان نرسيد و اندوه پيامبر خدا براى سعد فزونى گرفت و خداوند سبحان، اندوه دل پيامبر صلى الله عليه و آله را براى سعد مى‌دانست. پس جبرئيل را با دو درهم بر پيامبر صلى الله عليه و آله فرو فرستاد و جبرئيل به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: اى محمّد! خدا اندوه تو را براى سعد مى‌داند. آيا دوست دارى كه او را بى‌نياز كنى؟

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آرى.

جبرئيل به او گفت: اين دو درهم را بگير و به او بده و به او امر كن كه با آن دو، تجارت كند.

پيامبر صلى الله عليه و آله آن درهم‌ها را گرفت و براى نماز ظهر بيرون آمد. سعد بر در حجره‌هاى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به انتظار ايشان ايستاده بود. هنگامى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله او را ديد، فرمود: «اى سعد! آيا تجارت بلدى؟».

سعد گفت: به خدا سوگند، تا كنون چيزى نداشته‌ام كه بتوانم با آن تجارت كنم.

پيامبر صلى الله عليه و آله آن دو درهم را به او داد و به او فرمود: «با اين دو درهم، تجارت و براى كسب روزى خدا، داد و ستد كن».