شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨١٥ - ١٥/ ١٥ نماز جعفر بن ابى طالب(طيار)

رفتى، ده بار و با سر برداشتن از ركوع، ده بار، و زمانى كه به سجده رفتى، ده بار، و با سر برداشتن از سجده و ميان دو سجده، ده بار، و در سجده دوم، ده بار و پس از سجده دوم و پيش از برخاستن هم ده بار، اين را مى‌گويى، كه جمعاً مى‌شود هفتاد و پنج تسبيح در هر ركعت و جمع همه تسبيح‌ها در چهار ركعت، سيصد بار مى‌شود، و [اين، روى هم‌]، هزار و دويست تسبيح و تهليل و تكبير و تحميد مى‌شود. اگر خواستى آن را در روز مى‌خوانى و اگر خواستى، در شب مى‌خوانى».

١١٣١. الكافى‌- به نقل از ابو سعيد مدائنى-: امام صادق عليه السلام به من فرمود: «آيا تو را چيزى نياموزم كه آن را در نماز جعفر [طيّار] بگويى؟».

گفتم: چرا.

فرمود: «هر گاه در سجده آخر ركعت چهارم قرار گرفتى، چون تسبيحت را تمام كردى، بگو:" پاكا خدايى كه جامه عزّت و وقار، پوشيده است! پاكا خدايى كه رداى شُكوه و بزرگى بر تن كرده و بِدان آراسته است! پاكا خدايى كه تسبيح، جز او را نسزد! پاكا خدايى كه دانش او، هر چيزى را شماره كرده است [و بر همه چيز، احاطه علمى دارد]! پاكا خداوندگار نواخت و نعمت‌ها! پاكا خداوندگار توانايى و بزرگوارى!

بار خدايا! از تو درخواست مى‌كنم، به حقّ عرشت كه مظهر عزّت و قدرت توست، و به حقّ كتابت كه منتهاى رحمت توست، و به حقّ بزرگ‌ترين نامت و به حقّ كلمات تامّه‌ات كه به راستى و داد و برابرى كامل گشته‌اند. بر محمّد و خاندان او درود فرست و فلان و بهمان حاجت مرا برآورده ساز"».

١١٣٢. امام صادق عليه السلام: روز چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه را روزه بگير، و چون شامگاه روز پنجشنبه رسيد، به ده بينوا، ده مُد، به هر كدام يك مُد گندم، صدقه بده و چون روز