شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤٣ - ١٠/ ١ دعاهاى روايت شده از پيامبر(ص)

خدايا! ما را به زينت ايمان، مزيّن كن و راه‌نما و ره‌يافته قرار ده. خدايا! ما را ميان آنان كه ره نمودى، ره بنما. خدايا! همانا من اراده قوى بر يافتن راه راست و پايدارى در كار و استوارى در راه حق را از تو مى‌خواهم و سپاس‌گزارى نعمتت، سلامت كامل و اداى حقّت را مى‌خواهم و- اى پروردگار من- دلى پيراسته و زبانى راستگو از تو مى‌خواهم و از آنچه در باره‌ام مى‌دانى، آمرزش مى‌طلبم و بهترين آنچه را مى‌دانى، از تو مى‌خواهم و از بدى آنچه مى‌دانى، به تو پناه مى‌برم، كه تو مى‌دانى و ما نمى‌دانيم و تو به نهان‌ها بسيار دانايى».[١]

٨٣١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در سخن ايشان به معاذ-: اى معاذ! به تو سفارش مى‌كنم كه گفتن اين دعا را در پى هر نماز وا نگذارى: «خدايا! مرا بر ذكر و شكر و عبادت نيكويت، يارى ده».

٨٣٢. مكارم الأخلاق: ايشان (پيامبر خدا صلى الله عليه و آله) فرمود: «هر كس دوست دارد در حالى از دنيا برود كه از گناهانش پاك شده، آن گونه كه زرِ ناب از تيرگى‌ها پاك مى‌گردد، و كسى چيزى به ستم برده را از او مطالبه نكند، در پى هر يك از نمازهاى پنجگانه، تبارنامه خداوند- تبارك و تعالى- (سوره توحيد) را دوازده مرتبه بخواند. سپس دستانش را بگشايد و بگويد:" خدايا! به نام پنهان، پوشيده، پاك، پاكيزه و خجسته‌ات از تو مى‌خواهم و به نام بزرگ و چيرگى هميشگى‌ات از تو مى‌خواهم، اى بخشنده عطاها، اى آزاد كننده اسيران، اى رهايى دهنده مردم از آتش! از تو مى‌خواهم بر محمّد و خاندان او درود فرستى و از آتش، رهايى‌ام دهى و مرا به سلامت از دنيا ببرى و با آسودگى وارد بهشت گردانى و آغاز دعايم را رستگارى، ميان آن را كاميابى‌

[١]. در نقل سنن أبى داوود و السنن الكبرى، تنها تا« جز تو معبودى نيست» آمده است.