شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٦ - دليل نظريه مشهور

همين نتيجه را مى‌دهد.[١]

همچنين شيخ بهايى، در مفتاح الفلاح، آن را مشهور دانسته و گفته است:

آنچه در تعقيبات مشهور است و به آن عمل مى‌شود، مقدّم داشتن «الحمد للَّه» بر «سبحان اللَّه» است.[٢]

محدّث بحرانى نيز در الحدائق الناضرة، پس از ذكر همه احاديث و در پايان جمع‌بندى دلالى و سندى خود، قول مشهور و برخوردار از قوّت روايى را «تقديم تحميد بر تسبيح» دانسته است.[٣] شيخ محمّدحسن نجفى نيز در كتاب گران‌سنگ جواهر الكلام، چنين نوشته است:

آنچه در ميان اصحاب، شهرت بسيار دارد و بلكه در وسائل الشيعة آمده است كه شيعه به آن عمل مى‌كرده‌اند، اين است كه نخست، سى و چهار «اللَّه أكبر» گويند، سپس سى و سه «الحمد للَّه» و بعد، سى و سه «سبحان اللَّه». در فتاوا و احاديث، در اين باره اختلافى نمى‌يابم، بجز خبر علل الشرائع كه به زودى آن را ذكر خواهم كرد.[٤]

دليل نظريه مشهور

استدلال قول مشهور، ساده و روشن است. احاديث بسيارى بر مدّعاى آن دلالت دارند كه با يك شمارش ساده، مى‌توان فزونىِ آنها را بر احاديث قول ديگر، نشان داد.

افزون بر اين، اسناد احاديث دلالت كننده بر قول مشهور، در مقايسه با احاديث ديگر، از قوّت بيشترى برخوردارند و از اين رو، حتّى اگر اين دو دسته احاديث‌

[١]. ر. ك: المقنعة: ص ١١٠، النهاية: ص ٨٥، المبسوط: ج ١ ص ١١٧، المراسم العلويّة: ص ٧٣، المهذّب: ج ١ ص ٩٦، السرائر: ج ١ ص ٢٣٣، إصباح الشيعة بمصباح الشريعة: ص ٧٨.

[٢]. مفتاح الفلاح: ص ٢١٣.

[٣]. ر. ك: الحدائق الناضرة: ج ٨ ص ٥٢٣.

[٤]. جواهر الكلام: ج ١٠ ص ٣٩٩. گفتنى است حديث علل الشرائع، مطابق با احاديث اهل سنّت است و در اسناد آن نيز راويان اهل سنّت به چشم مى‌خورند.