١١٢٩. مهج الدعوات‌- به نقل از حسين بن محمّد بزوفرى-: از سوى ناحيه مقدّسه آمده كه: هر كس درخواستى از خدا دارد، شب جمعه، پس از نيمه شب غسل كند و به نمازگاهش بيايد و دو ركعت نماز بخواند و در ركعت اوّل، سوره حمد را بخواند و چون به‌ «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ» رسيد، صد مرتبه آن را تكرار كند و سپس بقيّه سوره را تا پايان بخواند و سوره توحيد را نيز يك مرتبه بخواند و به ركوع و سجود برود و ذكر تسبيح هر يك [از ركوع و سجود] را هفت مرتبه بگويد و ركعت دوم را نيز به همين گونه بخواند و اين دعا را بخواند، كه خداى متعال، حاجت او را، هر چه باشد، بى ترديد روا مى‌كند، مگر آن كه درخواست قطع رحم داشته باشد.

دعا اين است: «خدايا! اگر اطاعتت كردم، ستايش و سپاس، از آنِ توست و اگر تو را نافرمانى كردم، دليل و حجّت، از آنِ توست. آسودگى، از تو و گشايش، از توست.

تسبيح مى‌گويم آن كس را كه نعمت داد و خود قدر نهاد. تسبيح مى‌گويم آن كه قدرت يافت و بخشيد.

خدايا! اگر تو را نافرمانى كرده‌ام، در محبوب‌ترينِ چيزها نزد تو، يعنى ايمان به تو، فرمانت را برده‌ام، بى آن كه فرزندى برايت بگيرم و يا شريكى برايت قرار دهم و اين هم منّت تو بر من است، نه منّت من بر تو.

اى خداى من! تو را نافرمانى كردم، نه از سرِ انكار و مخالفت و يا بيرون رفتن از بندگى و عبوديت و يا نپذيرفتن ربوبيّت تو؛ بلكه هوسم را پيروى كردم و شيطان مرا لغزاند؛ ولى حجّت تو بر من تمام است و آن را به من بيان نموده‌اى. اگر عذابم كنى، به خاطر گناهانم است و ستمكار نيستى و اگر مرا بيامرزى و بر من رحم كنى، تو بخشنده و كريمى، اى كريم! اى كريم! ...» بگويد تا نفسش بريده شود.

سپس بگويد: «اى كه از هر چيز، ايمنى و هر چيزى از تو در هراس و بر حذر است! به ايمنى‌ات از هر چيز و هراس هر چيز، از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و براى خودم، خانواده‌ام، فرزندانم و ديگر نعمت‌هايى كه به من داده‌اى، امانم دهى تا آن جا كه هرگز از كسى نترسم و از هيچ چيزى نهراسم، كه تو بر هر كارى توانايى، و خداوند، ما را كافى است و او بهترين وكيل است.