شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٤٣ - ١٣/ ٥ ترك نماز

١٠٤١. امام صادق عليه السلام‌- به كسى كه از گناهان بزرگ پرسيده بود-: ترك كردن عمدى نماز يا چيز ديگرى كه خداى عز و جل واجب كرده است؛ زيرا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس نماز را به عمد ترك كند، از پيمان خداوند و پيمان پيامبرش، بيرون رفته است».

١٠٤٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نمازى را نخواند، خداوند را خواهد ديد در حالى كه بر او خشمناك است.

١٠٤٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نماز را عمداً ترك كند، خداوند، عملش را تباه مى‌كند.

١٠٤٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نمازش را بدون عذر رها كند تا فوت شود، عملش را نابود كرده است.

١٠٤٥. مسند ابن حنبل‌- به نقل از عبد اللَّه بن عمرو-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس نماز را در حالت مستى، يك بار ترك كند، گويى همه دنيا و آنچه در آن است، براى او بوده و از دستش گرفته‌اند و هر كس نماز را در حالت مستى، چهار مرتبه ترك كند، حقّ خداوند است كه از" طينة الخَبال" به او بنوشاند».

گفته شد: اى پيامبر خدا! «طينة الخَبال» چيست؟

فرمود: «شيره (چركابه زخم) دوزخيان».