شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧١ - ١٢/ ٢ - ٤ حضور قلبش در نماز

فرمود: «به زوال خورشيد مى‌نگرم تا نماز بگزاريم».

ابن عباس گفت: آيا اكنون، هنگام نماز است؟! جنگ، ما را از نماز به خود مشغول داشته است.

فرمود: «براى چه با اينها مى‌جنگيم؟! ما فقط براى نماز با اينها مى‌جنگيم».

ر. ك: ج ١ ص ١٤٥ (پاسدارى از حدود و وقت‌هاى نماز) و ص ٢٤١ (انجام نمازهاى واجب در اول وقت) و ص ٧٠٧ (به تأخير انداختن نماز).

١٢/ ٢- ٣ حالتش در وقت نماز

٩٤٦. تنبيه الغافلين: امام على عليه السلام هر گاه وقت نماز مى‌شد، مى‌لرزيد و رنگش تغيير مى‌كرد.

از ايشان علّت را جويا شدند. فرمود: «وقت نماز فرا رسيده است؛ وقت امانتى كه خداوند، آن را بر آسمان‌ها و زمين عرضه كرد و آنها از قبولش خوددارى ورزيدند و از آن ترسيدند، و من نمى‌دانم از عهده آن بر مى‌آيم يا نه؟».

١٢/ ٢- ٤ حضور قلبش در نماز

٩٤٧. المناقب‌، ابن شهرآشوب- به نقل از ابن عبّاس-: دو شتر ماده بزرگ و فربه را براى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هديه آوردند. به اصحاب فرمود: «آيا كسى در ميان شما هست كه دو ركعت نماز با قيام و ركوع و سجود و وضو و خشوع آن بگزارد، بى آن كه به هيچ كار دنيايى بينديشد و در دل به فكر دنيا باشد، تا يكى از اين دو شتر را به او بدهم؟»

و اين را يك بار و دو بار و سه بار فرمود؛ ولى هيچ يك از اصحاب پاسخ نداد.