الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٣ - الف- پيوند روحى

٥٠٦. امام صادق عليه السلام: شيعيان ما جزئى از ما هستند. از باقى‌مانده گِل ما آفريده شدند. آنچه ما را ناخوش مى‌كند، براى آنان نيز ناخوشايند است و آنچه مايه شادى ماست، مايه شادى آنها مى‌شود. هر كس آهنگ ما را دارد، به سوى آنها برود؛ چرا كه آنان هستند كه او را به ما مى‌رسانند.

٥٠٧. علل الشرائع‌- به نقل از ابو بصير-: با يكى از دوستانم خدمت امام صادق عليه السلام رسيديم.

به ايشان گفتم: فدايت شوم، اى زاده پيامبر خدا! من [گاه‌] بدون آن كه دليلش را دريابم، افسرده و اندوهناك مى‌شوم.

امام صادق عليه السلام فرمود: «آن غم و شادى، از ما به شما مى‌رسد؛ زيرا اگر اندوهى يا شادى‌اى به ما برسد، بر شما نيز وارد مى‌شود؛ چون ما و شما از نور خداوند عز و جل هستيم. خداوند، ما و سرشت ما و سرشت شما را يكى قرار داده است».

٥٠٨. الكافى‌- به نقل از جابر جُعفى-: در حضور امام باقر عليه السلام دلم گرفت. گفتم: فدايت شوم! گاه بدون آن كه گرفتارى‌اى به من برسد يا پيشامدى برايم رخ دهد، اندوهگين مى‌شوم، چندان كه همسرم و دوستم، آن را در چهره‌ام حس مى‌كنند.

فرمود: «همين گونه است، اى جابر! خداوند عز و جل مؤمنان را از خاك بهشت آفريد و از نسيم روح خويش در آنها روان ساخت. از اين روست كه مؤمن، برادر تنى مؤمن است. پس هرگاه به يكى از آن ارواح در سرزمينى اندوهى رسد، آن روح ديگر، اندوهگين مى‌شود؛ زيرا از جنس اوست».

٥٠٩. امام كاظم عليه السلام: هيچ يك از شيعيان ما بيمار نمى‌شود جز آن كه به خاطر بيمارى او بيمار شويم و غمگين نمى‌شود مگر آن كه به خاطر غم او غمناك گرديم و شاد نمى‌شود