الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٦ - ٣- ١- ٣ رضايت به تقدير الهى

است كه هر چيزى نمى‌تواند تكيه‌گاه انسان قرار گيرد. انتخاب تكيه گاه نادرست، موجب ناكامى در زندگى مى‌شود و سرانجام، شكست و اندوه به ارمغان مى‌آورد.

انسان ممكن است ثروت، قدرت، شهرت، دانش، ذكاوت، رفاقت، و يا هر امر غير خدايىِ ديگرى را نقطه اتّكاى خود قرار دهد؛ امّا با كمى درنگ، مشخص مى‌شود كه هيچ يك از اينها، تكيه‌گاه مطمئنى نيستند. بهترين و مطمئن‌ترين نقطه اتّكا، خداوند متعال است؛ زيرا تنها اوست كه از همه چيز آگاه است و بر هر كارى توانا.

از اين رو، در حلّ مسائل و مشكلات زندگى، اعتماد به خدا و تكيه بر او پشتوانه محكمى براى انسان ايجاد مى‌كند و موجب آرامش و سرور وى مى‌گردد.[٢٣٨]

به همين جهت، خداوند متعال، تكيه بر فضل و رحمت او را در تأمين شادى، مطمئن‌تر از تكيه بر ثروت مى‌داند:

«قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ».[٢٣٩]

بگو به فضل و رحمت او بايد شاد شوند، و اين از هر چه گِردآورى كرده‌اند، بهتر است.

و امام على عليه السلام تأكيد مى‌كند:

مَن وَثِقَ باللَّهِ أراهُ السُّرورَ، ومَن تَوَكَّلَ عَلَيهِ كَفاهُ الامورَ.[٢٤٠]

هر كس به خدا اعتماد كند، خداوند، شادمانى را به وى مى‌نماياند و هر كس بر او توكّل كند، كارهاى او را كفايت مى‌نمايد.

٣- ١- ٣. رضايت به تقدير الهى‌

همه امور زندگى انسان، به تقدير خداوند متعال رقم مى‌خورد. اين از واقعيت‌هاى توحيدى زندگى است. كسانى كه به اين واقعيتْ باور داشته باشند، راحت زندگى‌

[٢٣٨]. ر. ك: ص ٣٠٧( اعتماد كردن به فضل خدا).

[٢٣٩]. يونس: آيه ٥٨.

[٢٤٠]. ر. ك: ص ٣٠٨ ح ٤٠٤.