الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١٩ - ٨/ ٢ غصّه بر گناه
فصل هشتم: غصّههايى كه شادى به دنبال مىآورند
غصّههايى كه شادى به دنبال مىآورند
٨/ ١: غصّه بر عيبهاى خود
٦٣٤. امام على عليه السلام: هر كه در دنيا بر نفّس خويش اندوه بسيار خورد، خداوند در روز قيامت ديدگانش را روشن مىگرداند و او را در سراى ماندگارى جاى مىدهد.
٦٣٥. امام على عليه السلام: همّ و غمت را صرف آخرتت و اندوهت را صرف خود كن؛ زيرا چه بسا اندوهگينى كه اندوهش، او را به شادمانى پاينده رساند و چه بسا غمزدهاى كه آرزوى خود را در يابد!
٨/ ٢: غصّه بر گناه
٦٣٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سزاوار است كه مؤمن هر چند نيكوكار باشد، جز به اندوه [روز خود را] شب نكند و هر چند نيكوكار باشد مگر به غم (شب خود را) روز نسازد، زيرا او از دو سو بيمناك است. گناهى كه آن را مرتكب شده و نمىداند خداوند در آن چه خواهد كرد و آن چه از عمر او باقى مانده و نمىداند چه خطراتى گريبان گيرش خواهد شد.