الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٨ - ٣- ٣- ١- ٨ كينه توز نبودن

٣- ٣- ١- ٦. مدارا كردن‌

از مسائل مهم در روابط بين فردى، چگونه مواجهه شدن با اختلاف‌ها و تضادهاست. دو طرفِ اختلاف، تفاوت‌هاى زيادى با يكديگر دارند. اين تفاوت‌ها مى‌توانند آزاردهنده باشند. مدارا به معناى انعطاف‌پذيرى و نرمش است. رفق و مدارا موجب مى‌شود كه فضايى از همدلى و سازگارى به وجود آيد و روابط بين فردى از كشيده شدن به كدورت‌ها و دشمنى‌ها ايمن شود و شادكامى، جايگزين آن گردد.[٢٧٦] از اين رو در برخى از روايات، نرمش و انعطاف‌پذيرى در روابط اجتماعى، به عنوان نيمى از زندگى خوب ياد شده است.[٢٧٧]

٣- ٣- ١- ٧. ناديده گرفتن خطاى ديگران‌

يكى از مسائل روابط اجتماعى، اشتباهات طرف مقابل است. چگونگى مواجهه با اين مسئله، نقش مهمّى در روابط بين فردى دارد. در چنين موقعيتى، بهترين واكنش، ناديده گرفتن اشتباه است. تمركز بر خطاى ديگران، موجب بروز ناراحتى و كدورت مى‌گردد و به همين جهت، لبخند شادى را از انسان مى‌گيرد. برعكس، ناديده گرفتن آن، موجب پيشگيرى از دشمنى و باقى ماندن فضاى صميميت و دوستى مى‌شود. از اين رو، تغافل، يكى از عوامل شادى و سرور است.[٢٧٨] امام صادق عليه السلام يك سوم زندگى خوب را در ناديده گرفتن خطاى ديگران مى‌داند.[٢٧٩]

٣- ٣- ١- ٨. كينه‌توز نبودن‌

وقتى خطاى طرف مقابل روشن شد، چه بايد كرد؟ توقّف بر خطاى ديگران و

[٢٧٦]. ر. ك: ص ٣١٧( سازگارى و مدارا).

[٢٧٧]. ر. ك: ص ٣١٧ ح ٤١٧.

[٢٧٨]. ر. ك: ص ٣٢٥( چشم‌پوشى).

[٢٧٩]. ر. ك: ص ٣٢٧ ح ٤٤٣.