الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٧ - ز- انس با نيكان

٤١٦. تاريخ اليعقوبى: به امام حسن عليه السلام: گفته شد: نيكوترين زندگى، از آنِ چه كسى است؟

فرمود: «آن كه مردم را در زندگى خود شريك گرداند».

گفته شد: بدترين زندگى، از آنِ چه كسى است؟

فرمود: «آن كه در سايه زندگى او كسى موقعيت زندگى پيدا نكند».

ر. ك: ص ٣٩٥ (فصل ششم/ شادى دنيا و آخرت).

و- سازگارى و مدارا

٤١٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سازگارى، نيمى از زندگى است.

٤١٨. امام على عليه السلام: در برابر روزگار، جز از خرد، مدد نتوان گرفت ... و براى [به دست آوردن‌] شادى، جز از نرمخويى.

٤١٩. امام على عليه السلام: سلامت زندگى، در مداراست.

٤٢٠. امام حسن عليه السلام: شادمانى، در سازگارى با برادران است و در مراعات [حقوق‌] همسايگان.

ز- انس با نيكان‌

٤٢١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خوش‌بخت‌ترينِ مردم، كسى است كه با مردمان بزرگوار، معاشرت كند.

٤٢٢. امام زين العابدين عليه السلام‌- در دعاى ايشان، هنگامى كه چيزى اندوهناكش مى‌ساخت-: بار خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست ... و جامه گريز از نابه‌كاران خَلقت را بر قامت دلم بپوشان، و انس با خودت و دوستانت و فرمان‌بردارانت را به من ارزانى دار و مرا زير بار منّت و وامدار احسان هيچ گنهكار و كافرى قرار مده و هرگز به آنان نيازمندم مگردان؛ بلكه آرامش دل و آسايش جان و بى‌نيازى و سامان دادن مرا به خودت و به نيكان خَلقت، وا گذار.