الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٨ - ٣- ٣ اخلاقيات

٣- ٢. حُسن نيّت‌

پس از مبانى اعتقادى، نيّت و انگيزه، پايه و اساسِ همه فعاليت‌هاى اخلاقى و عملى است. در روايتى از امام على عليه السلام آمده است:

الأعمالُ ثِمارُ النِّيّاتِ.[٢٤٤]

كردارها، ثمره نيّت‌ها هستند.

بنا بر اين، حُسن نيّت، سبب مى‌شود كه اقدامات شادى‌آفرين به ثمر بنشينند و انسان به آرزوهاى خود دست يابد، چنان كه از امام على عليه السلام نقل شده:

جَميلُ النِّيَّةِ سَبَبٌ لِبُلوغِ الامنِيَّةِ.[٢٤٥]

نيّت نيكو، سبب رسيدن به آرزوست.

بر اين اساس، كسانى كه از حُسن نيّت برخوردارند، و دوست دارند كه همه شادكام باشند، در زندگى شادند، و مورد علاقه و محبّت ديگران قرار دارند.[٢٤٦]

بر عكس، سوء نيّت، آفت رسيدن به آرزوها و شادكامى است:

مَن أساءَ النِّيَّةَ مُنِعَ الامنِيَّةَ.[٢٤٧]

هر كس كه بدنيّت باشد، از آرزوهايش باز داشته مى‌شود.

بنا بر اين، عوامل شادى‌آفرين اگر با سوء نيّت همراه باشند، تأثيرى در شادكامى انسان نخواهند داشت.

٣- ٣. اخلاقيات‌

در بُعد اخلاقى، امور مختلفى موجب سرور مى‌شوند. اساس همه اين امور آن است‌

[٢٤٤]. غرر الحكم: ح ٢٩٢.

[٢٤٥]. غرر الحكم: ح ٤٧٦٦.

[٢٤٦]. ر. ك: ص ٣١٣( حسن نيت).

[٢٤٧]. غرر الحكم: ح ٨٣١١.