الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٩ - الف- نماز
ع- و اين چند صفت
٤٥٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى على! مؤمن در دنيا سه دلخوشى دارد: ديدار برادران، افطارى دادن به روزهدار، و تهجّد در آخر شب.
٤٥١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هنگامى كه شبانه به آسمان برده شدم ... و بهشت را ديدم ... بر نخستين درِ بهشت نوشته بود: «معبودى جز اللَّه نيست. محمّد، پيامبر خدا و على، ولىّ خداست. هر چيزى چارهاى دارد و چاره زندگى، چهار ويژگى است: قناعت، دور افكندن كينه، رها كردن حسد، و همنشينى با نيكوكاران».
٤٥٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس چيزى نهان دارد كه خداوند عز و جل را خشنود مىسازد، خداوند برايش كارى را آشكار مىسازد كه او را شادمان مىكند و هر كس چيزى نهان دارد كه خداوند متعال را به خشم مىآورد، خداوند برايش كارى را آشكار مىنمايد كه وى را اندوهگين مىكند.
٤٥٣. امام صادق عليه السلام: شادى در سه چيز است: وفادارى، رعايت حقوق، و پايدارى در برابر دشوارىها.
٥/ ٤: عبادتها
الف- نماز
٤٥٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند متعال، نور ديده مرا در نماز قرار داد و نماز را محبوب من گردانيد، همچنان كه غذا را محبوب گرسنه و آب را محبوب تشنه ساخت [، با اين