الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٥ - ٣- ٤ انواع عبادات
آرگايل در فصل يازدهم كتاب خود، اختصاصاً به بحث مذهب پرداخته و تصريح مىكند كه مذهب، آثار مثبتى بر سلامت ذهنى، خصوصاً بر سلامت وجودى (رضامندى از زندگى) دارد. وى در باره تأثير مذهب بر شادى مىگويد:
اينگلهارت،[٢٩٦] تعدادى از زمينه سنجىهاى مربوط به چهارده كشور اروپايى را كه ١٦٣ هزار نمونه در آن شركت كرده بودند، تركيب كرد. وى دريافت كه ٨٥ درصد كسانى كه گفته بودند هفتهاى يكبار يا بيشتر به كليسا مىروند، در مقايسه با ٨٢ درصد كه گاهى به كليسا مىروند و ٧٧ درصد كه اصلًا به كليسا نمىرفتند، احساس رضايت بيشترى از زندگى دارند. آنان همچنين دريافتند كه تأثير مذهب بر شادى، بيشتر با فعاليتهاى مذهبى ارتباط داشت تا مذهبى بودن. براى تبيين اين تأثير، سه محور، مورد توجّه پژوهشگران قرار گرفت كه عبارت اند از: حضور در كليسا و مورد حمايت اجتماعى قرار گرفتن؛ داشتن رابطه خصوصى با خداوند؛ و برخوردارى از ايمان استوار.[٢٩٧]
آلان كار نيز در اين باره مىگويد:
در مطالعاتى كه در امريكاى شمالى انجام شده، بين شادمانى و پرداختن به فعاليتهاى دينى، همبستگى يافت شده است. سپس در تحليل اين تأثير، به سه دليل كه در روانشناسى مورد توجّه جدّى قرار گرفتهاند، اشاره مىكند كه كمى با تبيينهاى سهگانه آرگايل، متفاوت است: اوّل اين كه دين، يك سامانه باور منسجم ايجاد مىكند كه باعث مىشود افراد براى زندگى معنا پيدا كنند و به آينده اميدوار باشند. سامانه باورهاى دينى، به برخى از ما امكان مىدهد كه به ناملايمات، فشارهاى روانى و تكانهاى گريزناپذير،
[٢٩٦]Inglhart
[٢٩٧]. روانشناسى شادى: ص ٢٧٥.