الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٥ - و- فرصت سوزى

١٤٠. امام على عليه السلام: كسى كه در انجام دادن كار خير، كوتاهى ورزد، زيانكار و پشيمان مى‌شود.

و- فرصت‌سوزى‌

١٤١. امام على عليه السلام: تباه كردن فرصت، غم‌انگيز است.

١٤٢. امام على عليه السلام: سخت‌ترين غصّه‌ها، از دست دادن فرصت‌هاست.

١٤٣. امام على عليه السلام: براى [بهره‌گيرى از] فرصت بشتاب، پيش از آن كه مايه اندوه گردد.

١٤٤. امام على عليه السلام: هر كس فرصت را غنيمت شمرَد، از غصّه در امان مى‌مانَد.

١٤٥. امام على عليه السلام: هر گاه فرصتى به چنگ آوردى، آن را غنيمت بشمار كه فرصت‌سوزى، مايه اندوه است.

١٤٦. امام على عليه السلام: فرصت‌ها چون ابر بهارى در مى‌گذرند. پس [اگر موقعيتى به دست آوردى،] آن را در انجام دادن انواع خير غنيمت بدانيد؛ زيرا در غير اين صورت، پشيمانى به بار مى‌آيد.

١٤٧. جامع الأخبار- به نقل از ابن عبّاس-: پيامبر خدا، هر گاه به مردى نظر مى‌افكنْد و از او خوشش مى‌آمد، مى‌پرسيد: «آيا حرفه‌اى دارد؟».

اگر مى‌گفتند: خير،