الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٩ - الف- روى گردانى از ياد خدا

١٢٣. امام على عليه السلام: سه چيز است كه هر كس آنها را داراست، زندگى‌اش ناگوار است:

كينه‌توزى، حسد و بدخلقى.

١٢٤. امام على عليه السلام‌- هنگامى كه او را غمگين يافتند و از علّت آن جويا شدند-: يك هفته است كه مهمانى بر ما وارد نشده است.

١٢٥. امام على عليه السلام‌- در ديوان منسوب به ايشان-:

اگر خواهان زندگى شيرين و گوارايى‌

حسادت مكن، بخل مورز و حريص دنيا مباش.

٣/ ٢: آسيب‌هاى عملى‌

الف- روى‌گردانى از ياد خدا

قرآن‌

«و هر كس از ياد من، دل بگردانَد، در حقيقت، زندگىِ تنگ [و سختى‌] خواهد داشت».

«خدا را فراموش كردند و او [نيز] آنان را دچار خودفراموشى كرد».

حديث‌

١٢٦. امام على عليه السلام: هر كه خداى سبحان را فراموش كند، خداوند، خود او را از يادش مى‌بَرد و دلش را كور مى‌گردانَد.

١٢٧. امام صادق عليه السلام: از جمله سخنان نجواآميزى كه خدا با موسى عليه السلام گفت، اين بود كه: «اى موسى! مرا در هيچ حال، فراموش مكن؛ زيرا فراموش كردن من، دل را مى‌ميرانَد».