الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٧ - ف- ذكر «يا رئوف يا رحيم»

٣٦١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه بگويد: «پيش از هر چيزى، معبودى جز خداوند نبوده و پس از هر چيزى، معبودى جز خداوند نيست. معبودى جز خداوند نيست. پروردگار ما پاينده است و هر چيز [ديگرى‌] فنا شونده»، از گرفتارى و اندوه، نجات مى‌يابد.

ع- ذكر يونس عليه السلام‌

٣٦٢. امام صادق عليه السلام: چهار چيز (آيه)، براى چهار چيز است: ... آيه چهارم، براى [برطرف كردن‌] غم و اندوه است: «معبودى جز تو نيست. منزّهى تو! همانا من از ستمكاران بودم». خداوند سبحان، فرموده است: «پس اجابتش كرديم و او را از غم، رهايى بخشيديم، و مؤمنان را چنين نجات مى‌دهيم».

٣٦٣. امام صادق عليه السلام: در شگفتم از كسى كه از چهار چيز واهمه دارد؛ ليكن به چهار چيز پناه نمى‌بَرَد! ... درشگفتم از كسى كه اندوهگين است؛ ليكن به اين سخن خداوند متعال پناه نمى‌بَرَد: «معبودى جز تو نيست. منزّهى تو! همانا من از ستمكاران بودم»؛ زيرا شنيدم كه خداوند متعال به دنبال آن مى‌فرمايد: «پس اجابتش كرديم و او را از اندوه رهانيديم و مؤمنان را چنين رهايى مى‌بخشيم».

ف- ذكر «يا رئوف يا رحيم»

٣٦٤. امام رضا عليه السلام: پدرم را در خواب ديدم. فرمود: «فرزندم! هر گاه در سختى بودى، بسيار بگو:" يا رئوف يا رحيم!؛ اى مهربان، اى بخشايشگر"! و ما آن‌چه را در خواب مى‌بينيم [همانند] چيزى است كه در بيدارى مشاهده مى‌كنيم.