الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٩ - ج- آسيب هاى جدا نشدنى از دنيا
١٧٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- خطاب به فاطمه عليها السلام-: اى دخترم! كارهاى دنيا، شادىاش با اندوهْ درآميخته است.
١٧٨. التحصين، ابن فهد- به نقل از سعيد بن زيد بن عمرو بن نُفَيل-: از پيامبر صلى الله عليه و آله- در حالى كه به اسامة بن زيد رو كرده بود- شنيدم كه مىفرمود: «اى اسامه! در مسير حق باش و مبادا در غير آن، با جلوهگرىِ خواهشهاى دنيا و خرّمى نعمتها و شادى ناپايدار و زندگى فناشدنى دنيا، پريشان گردى».
١٧٩. امام على عليه السلام: به قدر شادمانى، تلخكامى پديدار مىشود.
١٨٠. امام على عليه السلام: هر شادىاى [سرانجام] ناگوار مىشود.
١٨١. امام على عليه السلام: با پيشامدهاى تلخ، شادىها ناگوار مىشوند.
١٨٢. امام على عليه السلام: از سختىهاى دنيا اين كه گرد هم آمدن، با پراكنده شدنْ ناگوار مىشود و شادمانى، با اندوه.
١٨٣. امام على عليه السلام: همانا دنيا، شيرين و سرسبز است ... فراوانى آن نمىپايد و از مصيبتهاى آن، ايمنى نيست.
١٨٤. امام على عليه السلام: كسى از دنيا به نعمتى دست نيافت، جز آن كه [مصيبت و] اشكى او را در پى آمد.