الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨١ - ن- ذكر «لا حول و لا قوّة إلّاباللَّه»

نيست؛ بخشنده بخشايشگر. خداوندا! غصّه و اندوه را از من دور گردان».

٣٥٠. امام على عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود: «پس از پايان نماز، كسى از امّت من نيست كه با دست راستش به پيشانى خود دست بكشد و بگويد:" ستايش تو راست. معبودى جز تو نيست كه داناى نهان و آشكارى. اندوه و غصّه و فتنه‌هاى پيدا و ناپيدا را از من دور گردان" جز آن كه خداوند، درخواستش را به وى عطا خواهد كرد».

٣٥١. فلاح السائل: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پس از پايان نماز و هنگام برخاستن، با دست راستش به پيشانى خود دست مى‌كشيد و مى‌فرمود: «ستايش تو راست و معبودى جز تو نيست كه داناى نهان و آشكارى و بخشنده و بخشايشگر. غم و اندوه و فتنه‌هاى پيدا و ناپيدا را از من دور گردان» و فرمود: «از امّت من كسى آن را بر زبان نمى‌آورد جز آن كه خداوند، خواسته او را ارزانى‌اش مى‌كند».

ن- ذكر «لا حول و لا قوّة إلّاباللَّه»

٣٥٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى على! جمله «هيچ نيرو و توانى نيست، جز به يارى خداى والاى بزرگ. هيچ پناه و نجاتى از خدا نيست مگر به سوى او»، مايه ايمنى امّت من از اندوه است.