الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٥ - ٩/ ٥ سرمست بودن از فراوانىِ مال

٦٧١. امام على عليه السلام: كسى كه فساد، او را خوش‌حال كند، بازگشت [به سراى آخرت‌]، او را ناراحت مى‌كند.

٦٧٢. امام على عليه السلام: پاك‌دامن بودن با كارگرى، خوش‌تر از شادمانىِ همراه با تبهكارى است.

٦٧٣. امام على عليه السلام: گناهى بزرگ‌تر از باليدن به زشتكارى‌ها نيست.

٩/ ٥: سرمست بودن از فراوانىِ مال‌

قرآن‌

«قارون از قوم موسى بود؛ امّا بر آنان ستم كرد. ما آن قدر از گنج‌ها به او داده بوديم كه حمل كليدهاى آن براى يك گروه زورمند، مشكل بود! [به خاطر آوريد] هنگامى را كه قومش به او گفتند: اين همه، مغرورانه سرمستى مكن؛ كه خداوند، سرمستان مغرور را دوست ندارد».

حديث‌

٦٧٤. امام صادق عليه السلام: خداوند عز و جل به موسى عليه السلام وحى فرستاد: «اى موسى! به فراوانىِ مالْ دل‌خوش مباش و هيچ‌گاه ياد مرا وامگذار؛ زيرا دارايىِ فراوان، گناهان را از ياد مى‌بَرَد و وانهادن ياد من، دل‌ها را سخت مى‌كند».