الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٣ - الف- شادمانى خدا و دوستانش

كفّاره‌اش نمى‌گردد و براى آن، پاداش داده نمى‌شود.

٥٣٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه مؤمنى را بيازارد، خداوند، او را مى‌آزارد و هر كه او (مؤمن) را غمگين سازد، خداوند، غمگينش مى‌سازد.

٥٤٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه براى شاد كردن برادرش، آن گونه كه وى را خوش‌حال مى‌كند با وى ديدار كند، خداوند در روز رستاخيز، او را شادمان مى‌سازد، و هر كه براى ناراحت ساختن برادرش، آن گونه كه موجب ناراحتى او مى‌شود با وى ديدار كند، خداوند در روزى كه ديدارش مى‌كند، او را ناراحت خواهد ساخت.

٥٤١. امام باقر عليه السلام: هر كس يكى از شيعيان ما را مسرور سازد، بى‌ترديد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را مسرور كرده است، و همين گونه است اگر به او آزار يا اندوهى برساند.

٥٤٢. امام صادق عليه السلام: هر كس مؤمنى را شاد گرداند، به يقين، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را شاد كرده است و هر كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را شاد كند، آن شاد كردن را به خداوند، پيوند زده است، و همين گونه است اگر اندوهى را بر او وارد سازد.

٦/ ٨: آثار شاد كردن مؤمن‌

الف- شادمانى خدا و دوستانش‌

٥٤٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس مؤمنى را خوش‌حال كند، خداوند را خوش‌حال مى‌كند.