الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٩ - الف- پرهيزگارى

٢٩٠. امام على عليه السلام: خوش‌گمانى، مايه دلْ‌آسودگى و سلامت دين است.

٢٩١. امام على عليه السلام: هر كس بدگمانى به برادرش را دروغ پندارد، از عقلى سالم و دلى آرام برخوردار است.

ر. ك: ص ٣١٣ (فصل پنجم: عوامل شادمانى/ كارهاى شايسته و اخلاق پسنديده/ خوش‌گمانى به خدا).

٤/ ٤: درمان عملى و عبادى‌

الف- پرهيزگارى‌

قرآن‌

«و خداوند، كسانى را كه تقوا پيشه كرده‌اند، با رستگارى رهايى مى‌بخشد. هيچ بدى‌اى به آنان نمى‌رسد و هرگز غمگين نخواهند شد».

«هر كس از خدا پروا كند، برايش راه برون‌رفتى [از گرفتارى‌ها] قرار مى‌دهد».

«اى فرزندان آدم! چون پيامبرانى از خودتان براى شما بيايند و آيات مرا بر شما بخوانند [از آنان فرمان بريد]؛ چه، كسانى كه به پرهيزگارى و صلاح بگرايند، نه بيمى بر آنان خواهد بود و نه اندوهگين مى‌شوند».

حديث‌

٢٩٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كسانى از پيروان ما كه پرهيزگار باشند، خداوند، بى‌ترديد آنها را با رستگارى، رهايى مى‌بخشد، هيچ بدى‌اى به آنان نمى‌رسد و هرگز غمگين نخواهند شد.