الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠ - ٥ حزن در مصائب اهل ايمان

رفته،[٩٥] سبب تحرّك و تلاش بيشتر جهت موفّقيت در انجام كارهاى نيك و شادى‌آفرين است.

٤. اندوه بر مصائب خاندان رسالت‌

مصيبت خاندان رسالت، در واقع، مصيبت ارزش‌هاى انسانى است؛ زيرا آنان با هدف حاكميت ارزش‌ها، در برابر سلطه ستمگران ايستادند، و متحمّل انواع رنج‌ها شدند. بنا بر اين، اندوه بر مصائب اهل بيت عليهم السلام و گريستن بر آن،[٩٦] اگر با معرفت همراه باشد، زمينه‌ساز تلاش و تحرّك بيشتر جهت ايجاد و استقرار نظام ارزشىِ مبتنى بر آرمان‌هاى خاندان رسالت خواهد بود، و بدين‌سان مى‌تواند از نظر فردى و اجتماعى، شادى‌آفرين باشد.

٥. حزن در مصائب اهل ايمان‌

از منظر اسلام، جامعه اسلامى، اعضاى يك پيكرند. لذا بايد در شادى و غم يگديگر سهيم باشند. اين موضوع، به قدرى مهم است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

مَن أصبَحَ لا يَهتَمُّ بِامورِ المُسلِمينَ فَلَيسَ بِمُسلِمٍ.[٩٧]

كسى كه روز خود را آغاز كند و به امور مسلمانان اهتمام نورزد، مسلمان نيست.

بر اين اساس، غمخوارى اهل ايمان براى يكديگر،[٩٨] زمينه‌سازِ شاد زيستن جامعه اسلامى است.

[٩٥]. ر. ك: ص ٤٢١( غصّه بر هر خير از دست رفته).

[٩٦]. ر. ك: ص ٤٢٥( اندوه بر مصيبت‌هاى اهل بيت عليهم السلام)؛ دانش‌نامه قرآن و حديث: ج ١٤ ص ١١٧( گريستن بر مصيبت‌هاى اهل بيت عليهم السلام).

[٩٧]. ر. ك: ص ٤٢٤ ح ٦٤٧.

[٩٨]. ر. ك: ص ٤٢٥( اندوه بر مصيبت‌هاى مؤمنان).