صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥١٢ - جدايى ميان جوانان و روحانيان
قوّهاى كه دو قوّه مفكّره يك ملت هست، اينها را مقابل هم قرار بدهند تا كارهايشان همه خنثى بشود، نه دانشگاهى بتواند كار خودش را انجام بدهد كار صحيح، و نه شما بتوانيد كار صحيح. شما را در مقابل هم قرار بدهند و خودشان هر كارى مىخواهند بكنند؛ و ما راجع به قضاياى آنها بىتفاوت باشيم؛ خودمان تو سر هم بزنيم. اين يك برنامهاى بوده است كه اينها داشتهاند و علاوه بر هزار جور برنامهاى كه داشتند و ديگر من نمىتوانم حالا عرض بكنم، حالا آن مقدارى كه در اين مجلس مقتضى است و حالا هم خدمت آقايان رسيدم همين مقدار است كه ماها بايد حفظ كنيم اين حيثيت روحانيت و حيثيت اسلام را، و به همه رفقايتان بايد بگوييد كه مسئوليت زياد است، امروز غير سابق است، امروز خيلى وقت حساس خطرناكى است براى همه ما. حالا من اميدوارم كه ان شاء اللَّه [درست] بشود. مسائلى هم كه آقا گفتند صحيح است. لكن بايد تنبّه داد كه آن آقا غرض ندارد، اما اشتباه دارد. به او هم گفتند زياد هم به او گفتهاند كه اشتباه كردى. و تنبّه البته لازم دارد كه يك همچو اشتباهاتى نشود و من ممكن است كه امروز صحبت [كنم]- اگر عصر ...- بگويم كه وضع، وضع روحانيت چه است و بايد چه كرد و آنهايى كه مىخواهند روحانيت را يك لطمهاى وارد كنند چه كارهاند آنها. اين ممكن است كه من ان شاء اللَّه امروز عصرى كه در مدرسه فيضيه اجتماع هست، يك صحبتهايى بر وِفْق صلاح اسلام و مسلمين عرض بكنم. ان شاء اللَّه خداوند همه شما را حفظ كند و موفَّق و مؤيَّد باشيد.