صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٤ - پيش نويس قانون اساسى

يك قانون اساسى داريم، دنبالش هم مجلس شوراست، كه ان شاء اللَّه بعد به همت همه ملت، ملى و صحيح، و با اختيار تام، مردم منتخبين‌شان را [تعيين كنند] كه در امورات نظر بدهند. و آن وقت هم بايد بگوييم كه منتخبين چه جور اشخاصى بايد باشند. در هر صورت، الآن وقت اين است. من مى‌دانم مشكلات هست. مشكلات نه اينكه شما تنها داريد؛ ما هم مشكلات داريم؛ همه قشرها مشكلات دارند؛ از همه اطراف كه مى‌آيند مشكلاتشان را مى‌گويند؛ لكن اين مشكلات را حالا بايد يك قدرى پايين بياوريم، حالا [بايد] صرف نظر- يك قدرى- كرد. اين اشكالات را بايد يك قدرى صرف نظر كرد تا ان شاء اللَّه اين مسائل درست بشود؛ بعد برسيم به آن مسائلى كه بايد چه بكنيم؛ تحصيل بايد چه بشود. در تحصيل ما هم اشكال هست؛ نه در تحصيل شما.

ان شاء اللَّه من اميدوارم كه همه موفق و سالم باشيد. و اين عرضى را كه كردم عمل بكنيد به آن. و الآن كه پا مى‌شويد در نظرتان اين باشد كه اشخاصى كه بايد تعيين بشوند و صالح هستند در نظر بگيريد. ممكن هم هست كه از علماى تهران اشخاصى منتخب بشوند؛ يعنى پيشنهاد بشوند كه اينها را تعيين كنيد، و اينكه علماى تهران اگر تعيين كردند صحيح است. ان شاء اللَّه سلامت باشيد و موفق باشيد.