حالا يك اسمى هست، در عين حالى كه اسمى هست، از همه آن رسميها بهتر است. همين حالايش هم از همه آنها بهتر است. دليلش اين است كه ما اشخاص مختلف كه آن روز نمى‌توانستيم در يك مجمعى، در يك مجلسى، با هم مجتمع بشويم، اگر شما مى‌آمديد اينجا وقتى بيرون مى‌رفتيد بايد برويد حبس، الآن آزاد نشسته‌ايد، قلمها هم آزاد است. حتى آنهايى كه بر خلاف نهضت هم هستند، به آنها حرفى نمى‌زنند، دارند مى‌نويسند و مى‌گويند، و مزخرفات خودشان را مى‌گويند. الآن هم كه باز ما يك اسمى از جمهورى اسلامى داريم. باز محتوايش به آن طورى كه دلخواه است تحقق پيدا نكرده است. باز نه قانون اساسى جمهورى اسلامى درست شده است؛ و نه رئيس جمهورى ما داريم؛ و نه مجلس شوراى ملى داريم؛ و يك دولت انتقالى است. مع ذلك خدمت همين دولت انتقالى در همين پنج ماه از خدمتهايى كه آنها كرده‌اند بگويم كه خدمتى نكرده بودند- خدمتهايى كه اينها كرده‌اند ارزشمند است. منتها قلمهاى مسموم است كه هى مى‌گويند چه شد، چه شد. چى مى‌خواهيد بشود آقا؟ يك قدرت بزرگى كه همه چيز شما را به باد داده بود اين نهضت برد از بين. اگر هيچى نشده الّا اين، بس است ديگر، باقى‌اش را خودتان درست كنيد. اگر ما هيچ نداشتيم الّا اينكه دست مفتخوارها را از نفت قطع كرديم، نفت مال خودتان است الآن. دست جنايتكارها از خزينه دولت قطع شد. اينها همه نفت را، آن قدرش را، كه به آنها مى‌دادند؛ عوضش هم به خودشان مى‌دادند؛ پايگاه درست مى‌كردند برايشان! آن قدرى هم كه توى جيب ملت بايد بيايد خود اينها مى‌خوردند. به صورت حسابهايشان برسيد، هر فردشان از اين نفت مى‌بردند، برسيد به حسابهايشان، و مى‌رسند به حسابهايشان. همين چهار- پنج ماهى كه اين دولت انتقالى هست، باز يك دولت مستقر ما نداريم، همين چهار- پنج ماهى كه يك بويى از جمهوريت اسلامى هست، و باز آن قدرى كه بايد بشود، نشده است و طولانى است باز راهمان، همين قدرش هم نمى‌شود مقايسه كرد حتى با مملكتهاى ديگر، اين چيزى كه الآن هست، اين كارهايى كه الآن شده، مقايسه با آنها نمى‌شود كرد. ممالك ديگر الآن‌