حرف آنهاست. فوج فوج از اينجا بايد بروند اروپا براى تحصيل. اگر هم اروپا نروند، اينجا نمى‌پذيرند آنها را. كلام سَر اين است كه ملت هم اين طور شده! مردم هم اين طور شده‌اند، دولت هم همين طور است، همه همين طور، همه اين جورند ديگر كه تا اين نرود يك مدتى در- فرض كنيد كه- فرانسه، و لو آنجا برود و كارى ديگر نداشته باشد- اكثراً هم شايد اين طورى باشند. آنجا مى‌روند يك كارهاى ديگرى مى‌كنند- ... وقتى كه آمد اينجا، آنها هم زود به اينها ورقه مى‌دهند! براى اينكه نمى‌خواهند كه يك آدم دانشمند بفرستند؛ مى‌خواهند يك آدم ورقه دار بفرستند! اصلًا برنامه اين است كه اين اشخاصى كه مى‌روند در آنجا و صاحب ديپلم مى‌شوند و [صاحب‌] تصديق مى‌شوند، اين طور نيست كه آنها تصديق كرده باشند اينها را، اين تصديق استعمارى است! تصديق استعمارى. بناى آنها بر اين است كه خودشان يك جور تصديق مى‌كنند- به اين زوديها به [خودشان‌] تصديق نمى‌دهند- به ما هم يك جور، به ما زود تصديق مى‌دهند! براى چه؟ براى اينكه نمى‌خواهند كه ما يك چيزى داشته باشيم. نه، آنها نه! هميشه ما محتاج به آنها باشيم و هميشه انگل باشيم. تا ما از آن غربزدگى در نياييم و مغزمان را عوض نكنيم و خودمان را نشناسيم، نمى‌توانيم مستقل باشيم؛ نمى‌توانيم هيچ داشته باشيم.

كوشش در شناساندن اسلام به جامعه‌

كوشش كنيد اسلام را بشناسانيد به مردم. اين انجمنهاى اسلامى كوشش كنند كه اين متاعى كه ما داريم و هيچ كس ندارد، اين قرآنى كه ما داريم، اين سنتى كه ما داريم و هيچ كس ندارد در دنيا، اين را معرفى كنيد. كارشناسها را پيش خودتان ببريد از آنها استفاده كنيد و اين را توسعه بدهيد كه يك وقت ان شاء اللَّه ايران بشود انجمن اسلامى ايران، نه فقط فرض كنيد در نيروى هوايى يا در نيروى زمينى يك انجمن اسلامى؛ همه انجمن اسلامى.

خداوند ان شاء اللَّه همه شما را توفيق بدهد. موفق باشيد و از خدمتگزاران اسلام باشيم و باشيد ان شاء اللَّه با قصد خالص و نيّت الهى، ان شاء اللَّه.