صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩٧ - آزادى در چهار چوب قانون و اسلام

باشد.

سوء استفاده گروهكها از آزادى‌

ما مى‌خواستيم و آقايان مى‌خواستند كه بعد از انقلاب هم خيلى با ملايمت رفتار كنند، آزاد كردند، مرزها را باز گذاشتند، آزاد كردند همه را، قلمها را آزاد كردند، گفتارها را آزاد كردند، احزاب را آزاد كردند، به خيال اينكه اينها يك مردمى هستند كه لا اقل اگر مسلمان نيستند؛ آدم هستند. براى يك مملكتى كه براى خود اينها ملت زحمت كشيده است، لا اقل اين قدر ادراك دارند كه اگر دوباره اوضاع برگردد، براى همه بد است. لكن معلوم شد خير، قضيه اين حرفها نيست و اينها عمّال خارجيها هستند حالا يا عمّال امريكا هستند، يا عمّال جاهاى ديگر هستند، حالا براى ملت ماهيت اينها، ماهيت اين نويسنده‌ها، ماهيت اين احزاب، ماهيت اين الفاظ فريبنده بيمعنا، براى ملت حالا روشن شد.

آزادى در چهار چوب قانون و اسلام‌

اگر ما الآن ديگر انقلابى رفتار كنيم، نمى‌توانند بگويند كه شما آزادى نداديد. ما آزادى داديم، سوء استفاده شد و ديگر آزادى نخواهيم داد. آزادى به آن معنا كه اينها بخواهند، خرابكارى بكنند اين آزادى نخواهد داده شد. آزادى در حدودى كه قوانين اقتضا مى‌كرد؛ در حدودى كه اسلام به ما اجازه مى‌دهد. اسلام اجازه نمى‌دهد كه ما آزاد بگذاريم كه هر كس هر غلطى بخواهد بكند؛ هر توطئه‌اى مى‌خواهد بكند؛ هر كارى مى‌خواهد بكند كه بكشد به خاك و خون.

ما بايد از دولت و از وزير كشور هم گلايه كنيم كه در آن روزى كه اينها سيصد نفر را- آن طور كه گفتند- زخمى كردند، از طرف دولت جز يك اظهار تأسف، ما چيزى نديديم؛ از راديو هم نديديم چيزى. اگر بنا بود اينها با يك اظهار تأسفى، با يك مثلًا نصيحتى، از كارهاى خلاف خودشان دست برمى‌داشتند، حالا چند ماه است كه نصيحت شده است، توصيه شده است، التماس شده است؛ همه چيز با اينها رفتار شده‌