مى‌خواهد [برمى‌گرداند آن را]. شما يك وقت مشغول كار خودتان بوديد؛ در زمان [سابق‌] من مشغول طلبگى خودم بودم، شما مشغول آقايى خودتان، كى شما را از آنجا برداشت و آورد اينجا كه برويد در يك روستا زحمت بكشيد براى برادرانتان؟ اين خداست، اين دست خداست كه قلبهاى شما را اين طور كرده، قدرش را بدانيد. دل شما الآن در دست خدا [است‌] هر طورى مى‌خواهد مى‌گرداند، و به خير گردانده. الآن شما را از آنجا او آورده، جوانهاى دانشگاه و نمى‌دانم دكتر و مهندس و اينها، كه هر كدام بايد يك جاى ديگرى باشند، زنهاى محترمه و خانمهاى عزيز، كه بايد در جاهاى چه باشند، همينها در اين روستاها رفته‌اند و دارند درو مى‌كنند؛ چه مى‌كنند. البته دروگر نيستند به آن معنايى كه رعيت دروگر [است‌]؛ اما يك عمل كوچك اينها همچو قدرت مى‌دهد به اين دروگرها كه اگر يك جريب‌ [١] زمين را آن وقت درو مى‌كردند، حالا دو جريب زمين درو مى‌كنند. وقتى دروگر آمد ديد كه اين خانمهايى كه بايد زير سايه بنشينند آمدند توى آفتاب و گرفتند دارند جو را درو مى‌كنند و جمع مى‌كنند، و اينها قدرتى در نفس آنها پيدا مى‌شود. يك ارزشى دارد عمل اينها كه قدرت به آنها مى‌دهد، و آنها كارشان چند برابر مى‌شود، خيلى ارزش دارد اين. وقتى ببينند شما از اروپا پا شديد آمديد، از امريكا پا شديد آمديد اينجا، براى اينكه كمك كنيد به برادرهاى خودتان، ببينيد چه حالى براى اين رعيت پيدا مى‌شود. اين رعيتى كه هر روز يك سازمان امنيت مى‌رفت بالا سرش و يا شلاقى مى‌زد يا چه و چه. حالا مى‌بيند كه از اقصى‌ بلاد خارج، نه داخل، برادرانشان آمدند و مى‌گويند كه ما آمديم به شما كمك كنيم، ما آمديم كه با شما درو كنيم، ما آمديم با شما زراعتتان را برداريم، نمى‌دانيد اين چه حَظّى براى آنهاست و در قلب آنها چه اثرى خواهد گذاشت، و نمى‌دانيد ارزش اينكه يك قلب ضعيف را شما همچو خوشحال كرديد، اين ارزش چه قدر است. معنويت عمل را نمى‌دانيم ما چه قدر است، خيلى زياد است، عمل و لو كوچك هم باشد. و شما از باب‌

[١] جريب (معادل ٣٢٥ متر مربع) واحد سطح اراضى زراعى در گذشته بوده است.