صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨٧ - اطاعت الهى در اعتصام به حبل اللَّه

برويم، و آنها بستند فرودگاه [را]. ما گفتيم خوب، هر وقت باز شد مى‌رويم، معلوم است كه تا ابد نمى‌بندند كه وقتى باز شد، ما آمديم.

اطاعت الهى در اعتصام به حبل اللَّه‌

على‌ اىّ حالٍ مأيوس نباشيد. اين از جنود ابليس است كه به انسان تزريق مى‌كند. قدرتمند باشيد، كه اين از طرف خداست، خدا شما را قدرتمند كرده، ملت قدرتمند است:

يد الله مع الجماعة [١]

خداوند مى‌فرمايد: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا. [٢] خوب، ما اگر اطاعت اين امر را كرديم، خداوند ما را واگذار مى‌كند كه ما را بچاپند؟! ما اطاعت بكنيم امر را، كه ما اعتصام كنيم به اسلام- حبل اللَّه همين اسلام است- ما اعتصام كنيم به حبل خدا، به اسلام، به قرآن و توجه كنيم به او همه‌مان، تفرقه هم نداشته باشيم، بعد خدا ما را وادار مى‌كند، واگذار مى‌كند، به اينكه ما را بچاپند؟ نه، ديگر نمى‌شود. اگر ما وفا كرديم به اين امر خدا و عمل كرديم به امر خدا و با هم شديم، همه قشرهايمان با هم شد، خارج و داخل، دانشجو و طلبه، همه با هم اين نهضت را تا اينجا كه رسانديم تا آخر ببريم، شك نكنيد كه پيروز هستيد، هيچ شك نكنيد.

الآن مهار پيروزى دست خود ملت است، دست خود ملت است. كليد پيروزى دست خود ملت است، ملت بايد بفهمد كه آن چيزى كه او را پيروز كرد همين بود كه همه با هم بودند و اعتصام بحبل اللَّه بود؛ همه با هم چسبيده بودند كه ما جمهورى اسلامى مى‌خواهيم، ما اسلام مى‌خواهيم، ما قرآن را مى‌خواهيم، ما اسلام را، ما حكومت عدل الهى مى‌خواهيم. اين اعتصام به «حبل اللَّه» بود. اين اعتصام به «حبل اللَّه» اسباب اين شد كه يكدفعه يك قدرت شيطانى كه همه قدرتها، نه همه قدرتهاى ابرقدرتها، قدرتهاى كوچك هم دنبال [او] بودند، بيخود نشد كه ما را به كويت راه ندادند، يعنى راه ندادند كه من از اين دروازه كويت بيايم رد بشوم آنجا سوار شوم به طيّاره و بروم؛ اين قدر هم‌

[١] حديث نبوى، صحيح ترمذى، ج ٣، ص ٣١٦.

[٢] «به ريسمان خدا چنگ بزنيد و پراكنده نشويد».