جمهورى اسلامى شده باشد. فقط نظام الآن نظام جمهورى اسلامى [است‌]، و دنيا هم شناخته است ايران را به اينكه اينجا رژيمش جمهورى اسلامى است؛ اما اسلام كه اين را نمى‌خواسته كه ما يك رأى بدهيم و بگوييم جمهورى اسلامى، اسلام مى‌خواسته كه در رژيمش اين طور باشد كه هر جا پا بگذارى احكام اسلام باشد؛ غيرش نباشد. اگر ما با همه زحمتها، با همه خون دادنها، به اينجا رسيديم كه جمهورى اسلامى و باز رهايش كنيم، تمام كارهايمان هدر رفته؛ يعنى طاغوت فرق نمى‌كند كه محمد رضا باشد، يا من و شما، حيطه شعاع عمليات مختلف است؛ يك كسى طاغوت است در خانواده خودش، يك كسى طاغوت است در خودش و همسايه‌هايش، يك كسى طاغوت است در محله‌اش، يك كسى در شهر، يك كسى هم در يك استان؛ يك كسى هم در سطح كشور. در طاغوتى [بودن‌] فرقى نيست؛ در شعاع عمل فرق است. همين طاغوتى كه در خانواده خودش طاغوت است اگر دستش برسد در محله هم طاغوت است. اگر دستش برسد، در همه سطح كشور طاغوت است. براى اينكه خودش وقتى طاغوت هست ديگر شعاع عمل كم و زيادش پيش او فرقى ندارد. دستش نمى‌رسد، دستش برسد، همان كارهايى كه محمد رضا مى‌كرد اين آدم هم همان كارها را مى‌كند، تا تربيت اسلامى و انسانى و تحت تربيت انبيا كسى نباشد، دستش نمى‌رسد، و الّا وقتى دستش برسد همه آن كارها را مى‌كند، حالا هم خيال مى‌كند نمى‌كند. اين آدمى كه در منزل خودش ظلم مى‌كند، در منزل خودش تعدّى بر اولادش، بر فرزندش، بر خادمش مى‌كند، اين اگر زيادتر بشود خدمه‌اش، زيادتر بشود اولادش، زيادتر بشود تابعش، همان قدر كه آنها زيادتر مى‌شوند اين وسعت ظلمش زياد مى‌شود؛ براى اينكه آدمِ ظالم است. ظالم اگر ده نفر تحت سيطره‌اش باشند، ظلمش به اندازه ده نفر است. اگر سى و پنج ميليون جمعيت هم باشند، ظلمش به اندازه سى و پنج ميليون نفر است. آدم، همان آدم است، براى اينكه آدم نشده است؛ يك موجود طاغوتى شيطانى است. اين موجود طاغوتى شيطانى اگر تحت سيطره انبيا نرود، تحت تعليم و تربيت انبيا نرود، هيچ فرقى ما بين اين فرد با آن فردى كه يك عالم را دارد مى‌چاپد در روحيات نيست، در عمل هست؛ از باب اينكه‌