یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٧ - فلسفه زندگی خانوادگی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٧٧

علاقه مند به پرداختن به خود. مرد از کار سیر نمیشود (خسته میشود) و زن از پرداختن به خود. البته مقصود این نیست که مرد به خود نپردازد و یا زن کار دیگری غیر از به خودپردازی نداشته باشد.

مقصود این است که برای مرد پرداختن به کار خارج در درجه اول است و برای زن پرداختن به خود. زن باید بیشتر به خود برسد.

علی علیه السلام خطاب به امام حسن ممنوعیت زنان را از ورود مردان بیگانه چنین تعلیل میکند: فانه انعم لحالها و ادوم لجمالها. زنان بهطور غیرمستقیم همواره در اجتماع مؤثر بوده و هستند و باید باشند. زن مرد را ساخته است [١] و مرد اجتماع را. ساختن زن مرد را به دو صورت بوده است: یکی اینکه فرزند را ساخته و تربیت کرده و تحویل اجتماع داده است و دیگر اینکه شوهر را مرد کامل کرده و روانه اجتماع نموده است، و ما در این باره در ورقههای عشق و زندگی بحث کردهایم.

آنان که فلسفه خانوادگی را منحصر به مشخص بودن نسلها میدانند، همه ممنوعیتهای زوجین را لغو میکنند حتی زنا، فقط [ممنوعیت] تولید فرزند از غیر شوهر قانونی را لغو نمیکنند، مثل راسل. این فلسفه گذشته از اینکه سایر ارزشهای خانواده را درک نکرده است، از نظر خودش نیز ناقص است. زن و مردی که عشق خود را در جایی جستجو و دنبال میکنند و همسر قانونی خود را در جای دیگر، هرگز حاضر نخواهند شد فرزند خود را از غیر رفیق مورد علاقه خود تولید کنند، خصوصاً زن که عملًا میتواند فرزند را از جای دیگر بیاورد و به ریش شوهر ببندد.

جهان مسیحی زنا را نیز ممنوع کرده است ولی سایر التذاذات جنسی را تا حد رقص و در آغوش یکدیگر رفتن و بوسیدن، لااقل در صحنههای هنری و به خاطر هنر، اجازه داده است.

عوارض این سستی:

بدیهی است که