یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٣ - فلسفه زندگی خانوادگی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٧٣

عملی مانع وقوع در معصیت است. هر چیزی که مانع معصیت بشود مقدس است. گفته نشود پس خوردن هم از این قبیل است، زیرا هر لذتی نوعی کدورت و کسالت ایجاد میکند جز این لذت که حالت معنویت به انسان میدهد. در باب مذمت عزوبت و اینکه ازدواج حصار است، روایاتی زیاد وارد شده (مراجعه شود). مسلماً هر چیزی که ولو به شکل حصاری برای معصیت باشد، خوب و مقدس است. البته آن چیزی که روح را لطیف و عالی میکند خیلی بالاتر است از آن چیزی که فقط عنوان حصار دارد. پس ازدواج از آن جهت که یک مکتب اخلاقی است خیلی بالاتر است از خودش از آن جهت که حصار و مانع است.

جهت سوم اینکه مکتبی است برای نسل آینده، یگانه کانون صلاحیتدار نسل آینده است، آری یگانه کانون صلاحیتدار تربیت نسل آینده است. در گذشته راجع به این جهت که چیزی جای کانون خانوادگی را از لحاظ تربیت نمیتواند بگیرد، بحث مفصلی به عمل آمد.

فلسفه زندگی خانوادگی

از نظر قدما حیات بر سه قسم است: فردی، خانوادگی، اجتماعی. حکمت عملی عبارت است از: اخلاق، تدبیر منزل، سیاست مدن.

اسلام نیز عملًا این تقسیم را پذیرفته است زیرا اسلام برای خانواده، حقوق، تکالیف [١]، مجازاتهای مخصوص و متغایر با حیات اجتماعی و حیات فردی قائل است، پس آن را نوعی دیگر [از] حیات میداند. از نظر اسلام- همچنان که در ورقههای خانواده تذکر دادهایم- زندگی خانوادگی یک شرکت نظیر سایر شرکتهای