یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٩٣ - زهد، رهبانیت، ریاضت - تیرماه ٥١
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٣٩٣
خرج من فراشه فنظر فی النجوم فقال: یا نوف أراقد انتام رامق؟ فقلت: بل رامق. قال: یا نوف! طوبی للزاهدین فی الدنیا الراغبین فی الاخرة، اولئک قوم اتخذوا الارض بساطاً و ترابها فراشاً و مائها طیباً و القرآن شعاراً و الدعاء دثاراً، ثم قرضوا الدنیا قرضاً علی منهاج المسیح. یا نوف! ان داود علیه السلام قام فی مثل هذه الساعة من اللیل فقال: انها ساعة لایدعو فیها عبد الّا استجیب له الّا ان یکون عشاراً او عریفاً او شرطیاً او صاحب عرطبة (الطنبور) او صاحب کوبة (الطبل).
٧. رهایی از اسارت و سلطه و اقتدار اشیاء
زهد، رهبانیت، ریاضت - تیرماه ٥١
١. عطف به ورقههای فلسفه زهد و مقالات ٢٣ و ٢٤ «سیری در نهج البلاغه» در مکتب اسلام:
در اسلام رهبانیت محکوم و نفی شده است و زهد تأیید و اثبات.
پیشوایان اسلام مثلًا رسول اکرم و علی علیه السلام زاهد بودند ولی راهب نبودند.
اولًا وجه مشترک آندو چیست و ثانیاً تفاوت آنها در چیست؟
وجه مشترک زهد و رهبانیت پرهیز از لذت گرایی است [١] زاهد و راهب هر دو خود را به تجمل و تنعم و لذت پرستی و تن پروری آلوده نمیسازند ولی تفاوت آنها یکی در فلسفه این کار و ریشه فکری و طرز جهان بینی ایندو است که راهب جهان دنیا و جهان آخرت و به عبارت دیگر جهان جسم و جهان روح را دو جهان صد درصد متغایر و متباین میداند و سعادت در هریک را مغایر با سعادت واقعی در
[١] بعداً خواهیم گفت که همه انبیا به زهد دعوت کردهاند و رهبانیت انحراف و بدعتی است در مورد زهد.