یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٨ - زن - فلسفه مهر و انفاق

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٢٢٨

٢٧. کافی، جلد ٧، صفحه ٣٥٧:

عن ابی عبداللَّه علیه السلام: اذا تزوج الرجل المرأة فلایحل له فرجها حتی یسوق الیها شیئاً درهماً فمافوقه اوهدیة من سویق او غیره.

٢٨. تهذیب، جلد ٧، صفحه ٣٦١:

عن الوشا عن الرضا علیه السلام قال: سمعته یقول: لو ان رجلًا تزوج امرأة و جعل مهرها عشرین الفاً و جعل لأبیها عشرة الاف، کان المهر جایزاً و الذی جعله لأبیها فاسداً [١] ٢٩. تهذیب، جلد ٧، صفحه ٣٦٤:

سئل ابوالحسن الاول علیه السلام عن الرجل یزوج ابنته، أ له ان یأکل صداقها؟ قال: لا، لیس ذلک له [٢] ٣٠. عن السکونی عن ابی عبداللَّه علیه السلام قال: لایحل النکاح الیوم فی الاسلام باجارة ان یقول اعمل عندک کذا و کذا سنة علی ان تزوجنی اختک او ابنتک؟ قال: حرام، لانه ثمن رقبتها و هی احق بمهرها.

اینجاست که موضوع نکاح موسی دختر شعیب را پیش میآید که گفت: انی ارید ان انکحک احدی ابنتی هاتین علی ان تأجرنی ثمانی حجج فان اتممت عشراً فمن عندک (کافی، جلد ٥، صفحه ٤١٤). آیا جریان موسی و شعیب از بقایای عادات ادوار اولیه بوده که اسلام آنها را نسخ