یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٣ - زن - فلسفه مهر و انفاق
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٢٣٣
٤٣. نویسنده «چهل پیشنهاد» در شماره ٨٩ مجله زن روز، صفحه ٧١ پس از ذکر مقدماتی راجع به وضع ناهنجار زن در جاهلیت و اینکه مهر را مردها به بهانههای مختلف میخوردند، میگوید:
چون زن و مرد مساوی آفریده شدهاند پرداخت بها یا اجرت از طرف یکی به دیگری منطق و دلیل عقلانی ندارد، زیرا همان گونه که مرد احتیاج به زن دارد زن هم به وجود مرد نیازمند است و آفرینش آنها را به یکدیگر محتاج خلق کرده و در این احتیاج هردوی آنها وضع مساوی دارند و لذا الزام یکی به دادن وجه و یا مالی به دیگری بلادلیل خواهد بود ولکن از نظر اینکه طلاق در اختیار مرد بوده و زن برای زندگی مشترک با مرد تأمین نداشته، لذا به زن حق داده شده علاوه بر اعتماد به شخصیت زوج نوعی وثیقه و اعتبار مالی نیز از مرد مطالبه نماید [١] ...
در صفحه ٧٢ میگوید:
اگر ماده ١١٣٣ قانون مدنی که مقرر میدارد: «مرد میتواند هر وقت بخواهد زن خود را طلاق دهد» اصلاح گردد و طلاق بسته
[١] قطعاً فلسفه مهر وثیقه مالی نیست، والّا توصیه نمیشد که هرچه کمتر بهتر.
بعلاوه، مهر نقد این اثر را ندارد. مهرهای صدر اسلام نقد بوده نه بر ذمّه. آیا میشود گفت که پیغمبر اکرم برای دخترش از علی وثیقه مالی گرفت و پیغمبر خودش به زنانش تضمین مالی میداد؟ بعلاوه تعلیم قرآن چه تضمینی در برابر طلاق شمرده میشود؟ به علاوه اینکه پس چرا زیادی مهر مکروه شمرده شده و چرا بخشش مهر از طرف زن توصیه شده است (چنانکه در شماره ٣٣ گذشت)؟