یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥٢ - یادداشت اخلاق و آداب سفر

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٤٥٢

میگویند: «عبادت به جز خدمت خلق نیست- به تسبیح و سجاده و دلق نیست» بلی عبادت تنها به تسبیح و سجاده و دلق نیست ولی تنها به خدمت خلق هم نیست. قرآن «اقیموا الصلوة» را با «اتوا الزکوة» همیشه توأم کرده است. در قدیم عدهای عبادت را فقط به تسبیح و سجاده و دلق میخواستند و امروز عدهای دیگر برعکس، اما حقیقت غیر هر دو است.

بهطور کلی خدمت دیگران کردن از نظر اسلام یک وظیفه است.

چرا ائمه جزء کارهایشان این بود که به دست خود در نیمه شبها آذوقه و غذا به بیچارگان برسانند. داستان امام صادق و ظلّه بنی ساعده. کان علی بن الحسین لایسافر الّا مع رفقة لایعرفونه ...

موضوع دیگر، تعاون و همکاری و همگامی و پرهیز از تکروی است که مخصوصاً در سفر از وحدت نهی شده.

٢٦. عطف به نمره ١٤، کافی جلد ٢، صفحه ٦٣٧:

حسن خلق معاشرتی:

عن ابی الربیع الشامی قال: دخلت علی ابی عبداللَّه علیه السلام و البیت غاصّ باهله، فیه الخراسانی و الشامی و من اهل الافاق، فلم اجد موضعاً اقعد فیه. فجلس ابوعبداللَّه علیه السلام و کان متکئاً، ثم قال: یا شیعة آل محمد اعلموا انه لیس منا من لم یملک نفسه عند غضبه و من لم یحسن صحبة من صحبه و مخالقة من خالقه و مرافقة من رافقه و مجاورة من جاوره و ممالحة من مالحه، شیعة آل محمّد اتقوا اللَّه ما استطعتم و لا حول و لا قوة الّا باللَّه.

خدمت:

٢٧. عطف به نمره ١٧، سفینة البحار:

قال رسول اللَّه صلی الله علیه و آله: ایما مسلم خدم قوماً من المسلمین الّا اعطاه اللَّه مثل عددهم خداماً فی الجنة