یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤١١ - فلسفه زهد

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٤١١

درباره [١] فلسفه زهد چند چیز میتوان گفت:

١. ایده و هدف اسلام این است که مردم بیایند به این دنیا و نعمتهای دنیا را ببینند و استفاده نکنند، زیرا اینها همه شر است، اگر فرضاً برای بدن مضر نیست برای روح و آخرت مضر است و آنچه برای آخرت مفید است عبادت است که مستلزم زهد و انزواست.

بدیهی است که این فلسفه خلاف این اصل است که قرآن کریم میفرماید: هو الذی خلق لکم ما فی الارض جمیعاً، یا: قل من حرّم زینة اللَّه التی اخرج لعباده ...

٢. اینکه رعایت مساوات و ایثار بشود (و یطعمون الطعام علی حبه ...). مخصوصاً وظیفه رهبران و مقتدایان این است که خود را به ضعفة الناس تطبیق دهند. داستان امیر علیه السلام و عاصم بن زیاد، داستان وحید بهبهانی و پسرش آقا محمد اسماعیل.

٣. اینکه هدف سبکباری و سبکبالی باشد: کان رسول اللَّه خفیف المؤنة. تعلقات از تحرک و چابکی و تصمیم میکاهد. آدمی که هزار چیز به خود بسته است نمیتواند پرواز کند. آدم با لباس نمیتواند شناوری کند. چه خوب گفته است اثیرالدین اخسیکتی: