یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٧ - زن - فلسفه مهر و انفاق

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٢٢٧

هرکس که کار میکند، به مزد منصفانه رضایت بخشی ذی حق میشود که زندگی او و خانوادهاش را موافق شئون انسانی تأمین کند ...

در ماده ٢٥، بند ١ میگوید:

هرکس حق دارد که سطح زندگانی او، سلامتی و رفاه خود و خانوادهاش را از حیث خوراک و مسکن و مراقبتهای طبی و خدمات لازم اجتماعی تأمین کند.

در این دو ماده ضمناً اعتراف شده که مرد نفقه دهنده زن و فرزند است.

٢٦. در اعلامیه حقوق بشر، ماده ٢٥، بند ١ میگوید:

... و همچنین حق دارد که در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از اراده انسان وسایل امرار معاش از دست رفته باشد، از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود.

در اینجا صریحاً از دست دادن شوهر را یکی از وسایل امرار معاش معرفی کرده است. اولًا باید گفت این با اصل تساوی حقوق زن و مرد به مفهومی که این اعلامیه دارد، یعنی تشابه، منافی است. پس این ماده ناقض خود است. ثانیاً آیا جای این نیست که زنان همان اعتراضی که به قانون انتخابات ایران و به قانون اساسی ایران داشتند و محرومیت خود را از شرکت در انتخابات در ردیف دیوانگان و محجورین نوعی اهانت به خود تلقی میکردند، به اعلامیه حقوق بشر نیز بنمایند که آنها را در ردیف بیکاران و بیماران و ناقص الاعضاءها و پیران قرار داده است!!