یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧٠ - اخلاق و تربیت زن

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٢٧٠

نه جنبه کمّی.

ریشه همه اینها دو جنسی بودن خود زن و مرد است، که دوجنسی یعنی اختلافات کیفی این دو جنس در چه حدودی است؟

آیا تنها در اعضای تناسلی و وظایف این اعضاست؟ زن مردی است که فقط در رحم خود بچه میپرواند، و به قول آن خانم انگلیسی اختلاف زن و مرد در یک عضو کوچک است و بس یا به قول الکسیس کارل در هر سلول زن نشانهای از جنس او هست؟

ما در ورقههای زن از نظر اسلام گفتهایم که تفاوت طبیعی زن و مرد که آنها را دو جنس کرده جنبه کیفی دارد نه کمّی، لااقل بیشتر جنبه کیفی دارد و اختلافات کمّی نیز وابسته به اختلافات کیفی است و لهذا نباید یکی از ایندو را جنس کامل و دیگری را جنس ناقص نامید، بلکه دو جنس مکمل یکدیگرند.

بدون شک زن و مرد دو شاخه از نوع انسانند، در آنچه ملاک انسانیت است و شرفهای انسانی وابسته به آن است با هم مشترکند و در حقیقت در کمالاتی که انسان را از حیوان متمایز میکند از قبیل استعداد عقلی و علمی، دینی و عبادتی، اخلاقی و عاطفی مانند یکدیگرند. حقوق و تکالیف و مجازاتها و اخلاق و تربیت آنها تا حدودی که مربوط به جنبههای مشترک انسانی آنهاست باید متشابه و همانند باشد. همان طوری که یک درخت که دارای دو شاخه بزرگ است، از لحاظ تنه یک جور است و سپس منقسم به دو شاخه میشود، زن و مرد دو شاخه از درخت انسانند. حقوق و تکالیف و مجازاتها و اخلاق و تربیت آنها مسلماً از لحاظ تنه واحد است. بحث در دو شاخهای بودن و دوشاخهای نبودن آنهاست.

اخلاق یک جنسی است و تربیت دو جنسی:

به نظر ما اخلاق یک جنسی است و تربیت دو جنسی. به عبارت دیگر، تربیت اخلاقی یک جنسی است و تربیت اجتماعی دو جنسی.

به عبارت دیگر، خُلق مطلق است و یک جنسی ولی مهارت نسبی است و دو جنسی