یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣١ - سعادت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٤٣١

نسبیت و تغییر عوامل سعادت بحث خواهد شد).

سعادت

راجع به اینکه ما دو نوع موجبات سعادت داریم: موجبات سعادتی که با پول قابل خریدن است و موجباتی که قابل خریدن با پول نیست، یا طبیعی و ارثی است و یا اکتسابی است، رجوع شود به ورقههای ماده و معنی.

در کتاب مبانی فلسفه سعادت را اینطور تعریف میکند:

حالت عمومی نسبتاً بادوام سلامت نفس که منشأ تمام خوشیهای جزئی و گذران است.

در این تعریف مبهم، سلامت نفس دارای حالت عمومی و بادوام فرض شده و ثانیاً آن حالت منشأ خوشیهای جزئی فرض شده و هیچ کدام درست نیست.

میگویند: سعادت کامل وجود ندارد، زیرا ارضای تمام تمایلات و انجام تمام آرزوها برای هیچ کس میسر نیست.

جواب این است: ولی نیل به کمالی که با رسیدن به او همه کمالات و آرزوها ارزش خود را بکلی از دست میدهند، برای بشر میسر است.

میگوید: سعادت مطلق وجود ندارد، سعادتْ نسبی و اضافی است، زیرا یک چیز سبب سعادت یک شخص و سبب بدبختی شخص دیگر میگردد (مانند بردن مسابقه به وسیله یک قهرمان که مستلزم مغلوبیت دیگری است). پس هرکس به تناسب استعدادهای ذهنی و هویت معنوی و تمایلات و عاداتی که دارد، برای خود سعادتی میسازد و میپردازد