یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٠ - زن - فلسفه مهر و انفاق

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٢٣٠

٣٦. کافی، جلد ٥، صفحه ٣٨٤ روایاتی نقل کرده به این مضمون:

لاتحل الهبة الّا لرسول اللَّه و اما غیره فلایصلح نکاح الّا بمهر.

٣٧. رجوع شود به تاریخ تمدن ویل دورانت، جلد اول، صفحه ٦٤- ٦٦ و ٦٨ و به لذات فلسفه، صفحه ١٧٥ راجع به مهر.

ایضاً لذات فلسفه، صفحه ١٨٣ راجع به نفقه (رجوع به نمره ٤٥).

ایضاً زناشویی و اخلاق، صفحه ٣٦ و ٣٩ راجع به مهر، و صفحات ١٠١ و ١١٣ و ١٣٦ راجع به نفقه.

٣٨. در تفسیر امام فخر در ذیل آیه کریمه و اتوا النساء صدقاتهن نحلة مینویسد:

العرب کانت فی الجاهلیة لاتعطی النساء من مهورهن شیئاً [١] و لذلک کانوا یقولون لمن ولدت له بنت: هنیئاً لک النافجة، و معناه انک تأخذ مهرها ابلًا فتضمها الی ابلک فتنفج مالکای تعظمه [٢] ٣٩. در تفسیر کشاف و تفسیر فخر کلمه «نحلة» را در آیه کریمه به معنی فریضه و به معنی عطیه تفسیر کردهاند، و در عطیه نیز ترجیح دادهاند که مقصود عطیهای است که شوهر به زن میدهد. احتمال هم دادهاند که به معنی عطیه الهی باشد.

٤٠. راجع به کلمه صداق و صَدُقه درباره مهر، مطلب درستی پیدا نکردیم. فخر رازی میگوید:

قال الواحدی موضوع ص دق (علی هذا الترتیب) للکمال