خود شخص میگیرد، اما این گونه عشقها برخلاف طبیعت زندگی است. به منطق قرآن آنچه زن نمیتواند تحمل کند محبت دیگری نیست، ترجیح دیگری است. عدالت، آن را جبران میکند [١].

فلسفه مهر و انفاق:

٧. علت وجوب مهر و انفاق بر مرد [٢]: نظر به اینکه در طبیعتْ مرد طالب و زن مطلوب، مرد خواهنده و زن خواسته شده.

علت مهر و انفاق این است که در طبیعت، مرد مظهر خواستن و زن مظهر جمال و ناز آفریده شده:

مرد عاشق و متغزل و زن معشوق آفریده شده، طبیعت مرد بر نیاز و اظهار احتیاج است و طبیعت زن بر ناز و استغنا، ایندو به یک نسبت یکدیگر را نمیخواهند. زن میخواهد اما در لباس حیا و امتناع. بر مرد است که از زن خطبه و خواستگاری کند نه بر زن. حتی در وقتی که طلب از زن شروع میشود، محرمانه پیش مرد میفرستد که از من خواستگاری کن و برای من مهر قرار بده اما من مهر را از مال خودم میدهم، همانطور که خدیجه درباره حضرت رسول کرد. فلسفه مهر، احترام زن و اینکه زن خود را مستغنی و مرد را محتاج، مصاحبت خود را متاع و مرد را مستفید از مصاحبت و معاشرت خود بشمارد، میباشد [٣].

فلسفه مهر، حفظ کرامت زن و هماهنگی با فطرت است:

همانطور که درباره مرد و زن بعد از ازدواج تبذل مکروه است (و لاتبتذل المرأة کتبذل الرجل/ عروة الوثقی) قبل از ازدواج نیز شایسته نیست، و برای اینکه نموداری باشد از اینکه مرد در راه او خرج کرده و میکند تا او را راضی کند.

بهطور کلی جنس ذکور، خود را نیازمند میداند:

او احتیاجی به مرد ندارد و مرد به او احتیاج دارد، مهر تشریع شده است. البته مهر- آن طوری که در فقه مقرر است- ثمن بضع نیست، ثمن خود زن است ولی نه ثمن رقبه زن بلکه ثمن وصال زن، نه به معنی اینکه مرد

[١] رجوع شود به نمره ١٦.[٢] رجوع شود به ورقههای خانواده نمره ٨.[٣] و حتی در آمیزشهای نامشروع نیز قهراً از طبیعت پیروی میشود. یک پسر و دختر جوان که دور از چشم دیگران با یکدیگر آمیزش میکنند، پسر برای دختر خرج میکند نه دختر برای پسر. برای یک پسر عیاش کافی است پولدار باشد و برای یک دختر عیاش کافی است زیبا باشد. پسر خوشگل و بیپول و دختر بی ریخت و پولدار، ابزار عیاشی ندارند.