یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧٢ - اخلاق و تربیت زن

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٢٧٢

هر دو دارای این استعداد میباشند. آنچه برای مرد شایسته و بایسته است برای زن نیز چنین است و بالعکس. چنین نیست که خوب است مرد احساسات خیرخواهانه و نوعی یعنی ترحم و عاطفه و محبت داشته باشد، صلح دوست و نیکخواه باشد، صادق و باوفا باشد، ولی زن خوب است از این عواطف بیبهره باشد؛ خوب است مرد عفیف باشد یعنی در مقابل شهوات که او را بیاختیار به این سو و آن سو میکشانند مقاوم باشد و بر آنها مسلط و بر نفس حاکم و مالک باشد، ولی خوب است زن چنین نباشد؛ خوب است مرد جواد، شجاع، متواضع، عزت طلب باشد و زن بالعکس؛ خوب است مرد نشیط باشد و زن تنبل و اهل خور و خواب.

آنچه اخلاق نامیده میشود، چه به عنوان عواطف عالیه و خیرخواهانه و چه به عنوان ملکات اقتداریه بر غرایز و تمایلات، از مشترکات انسانهاست.

به تعبیر دیگر، موضوعات و موارد آموزش و پرورش بر دو قسم است: بعضی از آنها اموری است که باید میان مردم تقسیم شود، یعنی از قبیل مسئولیتها و کارهاست که میان افراد و گروههای اجتماعی باید تقسیم شود. موضوع مسئولیت مربوط به همه است ولی انجام آن بر عهده افراد و یا گروههای معین و مشخص گذاشته میشود، مثلًا معلمی، پزشکی، مهندسی، معماری، پرستاری، داروسازی، داروفروشی، عطاری، بقالی، بازرگانی، کشاورزی، خیاطی، کفاشی، افسری، سربازی، پلیسی، واعظی، قضاوت، اداری و غیره. یعنی جامعه به همه اینها احتیاج دارد. آنچه لازم و ضروری است این است که مثلًا پزشک به قدر کافی وجود داشته باشد، معلم به قدر کافی وجود داشته باشد، همچنین قاضی، کشاورز، بازرگان، درودگر، خیاط و غیره. و در حقیقت آنچه جامعه احتیاج دارد یک سلسله کارها و مسئولیتهاست که باید انجام شود و قهراً همه یا بیشتر اینها مهارت فنی میخواهد و افراد باید برای آن کارها تربیت و آماده شوند؛ برخی برای معلمی، برخی برای بازرگانی و برخی برای