یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٤ - زن - نکاح منقطع، بحثهای مربوطه
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٢١٤
بگوییم پیغمبر ولو موقتاً زنا و فحشا را اجازه داده است؟ پس در عصر ما برای همه جوانان عزب باید زنا جایز باشد.
١١. کلمه «اجر» در متعه:
در آیه ٢٤ سوره نساء اینطور آمده است: فما استمتعتم به منهن فاتوهن اجورهن.
راجع به کلمه «اجر» امروزیها این را توهین به زن دانستهاند، گفتهاند: اجر یعنی مزد یا کرایه و این نوعی خودفروشی است. گذشته از اینکه فقها گفتهاند عقد متعه با صیغه اجرت صحیح نیست، برخلاف اینکه با صیغه «انکحت و زوّجت» صحیح میدانند، خود لغت اجر مفهوم کرایه نمیدهد.
قرآن درباره صابرین میگوید: انما یوفّی الصابرون اجرهم بغیر حساب، یا درباره پیغمبران عموماً میگوید: ان اجری الّا علی اللَّه. راجع به پیغمبر اکرم میفرماید: قل لااسألکم علیه اجراً الّا المودة فی القربی.
درباره یکی از پیغمبران میگوید: واتیناه اجره فی الدنیا و انه فی الاخرة لمن الصالحین.
راغب میگوید: فرق اجر و جزا این است که اجر در جایی گفته میشود که عقد و پیمان یا شبه پیمانی در کار باشد و بعلاوه اختصاص دارد به نفع، برخلاف جزا که از هر دو جهت اعم است.
١٢. عطف به نمره پیش، آیا فرق است میان اجر و اجرت؟ و اجرت اختصاص دارد به کرایه؟ قرآن کلمه اجر به کار برده نه اجرت.
فقها چطور؟ فقها قدر مسلّم این است که حقیقت و ماهیت عقد متعه را زوجیت میدانند نه کرایه کردن، و لهذا با کلمه «آجرتُ» صحیح نمیدانند، اگر هم ... [١]
منجد میان دو کلمه فرق میگذارد، میگوید: الاجر: الثواب، و الاجرة: الکراء.
منجد ثلاثی مجرد افعال این کلمه را به معنی پاداش و ثواب ذکر
[١] [در نسخه اصل دستنویس مطلب ناتمام مانده است.]