ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٧٤ - ابن طاوس- احمد
در فقه كه چهار مجلد است ١٤- نور الاقاحى النجدية و غير اينها كه هشتاد و دو مجلد است.
مخفى نماند كه افراد اين خانواده را ابن طاوس گفتن چنانچه واضح است من باب نسبت بجدّ ميباشد و لفظ ابن طاوس هم در صورت نبودن قرينه در كتب فقه و رجال بهمين صاحب ترجمه سيد احمد بن موسى بن جعفر منصرف و در كتب ادعيه و زيارات ببرادرش سيد رضى الدين على بن موسى بن جعفر عايد گردد. نيز كتاب عين العبره مذكور فوق را شيخ حسن بن داود صاحب رجال، بهمين استاد خود سيد احمد ابن طاوس نسبت داده و بنقل معتمد شهيد اوّل و بعضى از اجلّاى ديگر نيز آنرا بابن طاوس نسبت دادهاند. اينكه در ديباچه و چند موضع ديگر از خود كتاب عين العبرة، بعبد اللّه بن اسمعيل نسبت داده شده محض از راه تقيه بوده كه مؤلف نام اصلى خود را كتمان كرده است و الّا در طبقه علما سراغى از عبد اللّه بن اسمعيل ندادهاند. برادرش سيد على بن موسى نيز در كتاب طرائف خود، همين رويه را معمول و خود را عبد المحمود بن داود مضرى ناميده و اين هردو فقره صرف حقيقت و دور از شائبه دروغ و توريه است زيرا كه همه مردم بنده خدا و عبد اللّه و عبد المحمود بوده و عموم سادات نيز از نسل اسمعيل ذبيح اللّه و فرزندان مضر و اين دو برادر هم از اولاد داود بن حسن مثنّى ميباشند.
وفات ابن طاوس احمد بسال ششصد و هفتاد و سيّم يا دوم هجرت در حلّه بوده است.
نيز ناگفته نماند كه مادر ايندو برادر، دختر ورام بن ابى فراس صاحب مجموعه معروفه و مادر پدرشان نيز دختر شيخ طوسى بوده اينك در كتابهاى خودشان از شيخ ورام مذكور و شيخ طوسى مزبور بجدّ تعبير نمايند و در مدايح چندى از آل طاوس هم گفتهاند:
ورام جدهم لامهم |
و محمد لابيهم جد |
|