ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٣٣ - آل ادريس
آل ابى صفيه- ابو حمزه ثمالى
- سابق الذكر ابن ابو صفيه ثابت بن دينار و پسرانش محمد و حسين و على مثل پدرش ابو صفيه از ثقات محدّثين شيعه بودهاند. سه پسر ديگرش نوح و منصور و حمزه نيز در ركاب زيد بن على ع بشهادت رسيدهاند و شرح مراتب موكول بكتب رجاليه است.
(ص ٢٠ ج ٥ عن و غيره)
آل احمر
عنوان مشهورى آخرين دولت اسلاميّه اندلس ميباشد كه بعنوان مشهورترين ايشان (بنى احمر) در فصل اوّل خاتمه نگارش داديم.
آل اخشيد- يا بنى اخشيد
- دولتى است كوچك كه در قرن چهارم هجرت باهتمام ابو بكر محمد بن طغج از شاهزادگان فرغانه تأسيس و خود را به اخشيد (كه لقب و عنوان نياگانش ملوك فرغانه بوده) ملقّب داشته و پنج تن از ايشان مدت سى و هشت سال بشرح ذيل بتبعيت بنى عباس در مصر حكومت كردهاند:
١- محمد بن طغج از ٣٢٠ تا ٣٣٤ ه ق
٢- ابو جور بن محمد از ٣٣٤ تا ٣٤٩ ه ق
٣- على بن محمد از ٣٤٩ تا ٣٥٥ ه ق
٤- كافور اسود غلام محمد از ٣٥٥ تا ٣٥٦ ه ق
٥- احمد بن على از ٣٥٦ تا ٣٥٨ ه ق
در سيصد و پنجاه و هشتم هجرت منقرض و فاطميّون سابق الذكر جاگير ايشان گرديدند.
(ص ٨٠٤ ج ٢ س)
آل ادريس
دولتى است كه در قرن دويم هجرت در مغرب اقصى از طرف ادريس بن عبد اللّه بن امام حسن بن على بن ابيطالب تشكيل يافته و شهر فاس را پايتخت نمود، مدت دويست و دو سال بشرح ذيل حكومت نمودند، آخرين ايشان حسن بن قاسم دستگير فاطميّون سابق الذكر شد، بقرطبه تبعيد و بسال سيصد و هفتاد و چهارم هجرت در همانجا مقتول و دولت آل ادريس منقرض و اراضى ايشان